منوچهر مطیعی تهرانی

معبران شتر‌مرغ را انسان بیابانی تعبیر و تعریف کرده‌اند. عقیده عموم معبران این است که کسانی که در شهر‌ها زندگی نمی‌کنند و به لباس معمول و متداول شهر‌نشینان ملبس نیستند در خواب‌های ما به شکل و هئیت حیواناتی ظاهر می‌شوند که عجیب و نادرند و ما به ندرت ممکن است آن حیوانات را ببینیم. شتر‌مرغ یکی از آنها است که معبران مردی بیابانی دانسته‌اند و بالطبع شتر‌مرغ هم زنی است بیابانی. این عقاید را می‌توانیم این‌طور توجیه کنیم که هر کس به نظر ما عجیب جلوه کند در خواب‌های ما به شکل این حیوانات متجلی می‌شود. سوار‌شدن بر شتر‌مرغ مسافرت به نقاط بسیار دور و عجیب است. آوردن شتر‌مرغ به خانه دعوت یا رسیدن مهمان غریب و بیگانه است. اگر در خواب دیدید که برای گرفتن شتر‌مرغی می‌دوید یا تمهید می‌کنید یا دام می‌نهید نشان آن است که برای انجام کاری ناگزیر می‌شوید با اشخاصی غریب و نا‌آشنا و مسلط‌‌تر از خودتان که توانا‌تر نیز هستند برخورد کنید و آشنا شوید و تلاش و تقلای بسیار بکنید. پر شتر‌مرغ سوغات است که از سرزمین‌های دور برای شما می‌رسد و اگر احیاناً شما به کسی سوغات دادید این کار از جانب شما انجام می‌گیرد. زینت‌کردن پر شتر‌مرغ بر موی سر یا جامه نشان آن است که عادت و اخلاقی دارید نامطلوب که مورد پسند و تأئید دیگران نیست و می‌تواند محل ایراد و ملامت باشد.