اگر زن جوان قبلاً سالم بوده و احساس ناراحتى نمى‌کند، لزومى ندارد زياد به شروع حاملگى توجه نمايد، او مى‌تواند همچنان زندگى خود را ادامه دهد و کار روزانه را دنبال کند اعم از اينکه خانه‌دار، کشاورز، مغازه‌دار يا کارگر کارخانه و غيره باشد فقط بايد از کارهاى سخت و خسته کننده اجتناب ورزد، مانند: خم و راست شدن زياد، بلند کردن بارهاى سنگين، انجام کارهائى که با تکان شديد تمام بدن همراه است، و اين چيزى است که براى اجتناب از آن تأکيد مى‌شود. زن حامله بايد از ورزش چشم بپوشد. ورزش در دوران حاملگى قابل توصيه نيست به‌ويژه ورزش‌هائى که آدم مجبور است زياد بجهد (تنيس) يا به‌شدت تکان بخورد (سوارى) يا ممکن است واژگون شود (اسکى). اما شنا در دوران حاملگى يک ورزش ايده‌آل است در صورتى‌که آب کثيف و زياد سرد نباشد. همچنين زن حامله مجاز نيست زياد عميق در آب فرو رود، زيرا ممکن است اتفاقاً حالت غش بر وى عارض گردد. در آخرين شش هفتهٔ قبل از وضع حمل از شنا نيز بايد خوددارى نمود گرچه خانم حامله به‌علت تغيير ناهنجار فيگور خود به ميل خود شنا را ترک مى‌کند، اما هنگام شنا خطر وارد شدن ميکروب در راه‌هاى تولد نيز وجود دارد. کسى که به حرکات بدنى اشتياق دارد بهتر است در هواى آزاد پياده‌روى نمايد تا موجب تحريک گردش خون گردد و افکار ناراحت کننده فراموش شود و تا حدى موجب تمدد اعصاب گردد.


کسى که به ژيمناستيک عادت دارد (حرکات سادهٔ بدنى، ورزش دست و پا و ساير اعضاء مترجم) مى‌تواند آن را با احتياط ادامه دهد ولى بايد از هرگونه جهيدن و تکان شديد اجتناب کند.


بسيارى از خانم‌ها چيزهائى دربارهٔ ”وضع حمل بدون درد“ شنيده‌ايد و علاقه‌مند هستند بدانند چه کارهائى براى رسيدن به آن بايد انجام داد. مطلب بالا به‌طور کامل صحيح نيست. بنا به‌نظر اطباء مجّرب و حاذق هيچ زايمانِ بدون درد وجود ندارد حتى در موارد کاملاً طبيعى ... بنابراين بهتر است از يک”وضع حملِ طبيعيِ کم درد“ بحث شود و آن وضع حملى است که زن فارغ از ترس و نگرانى و وحشت باشد. بدين ترتيب نيروى طبيعى او آشکار مى‌شود و به‌کار مى‌افتد.


براى يک وضع حمل طبيعى (کم‌درد) بايد خود را به‌طور کامل آماده ساخت و تقريباً از ماه چهارم حاملگى شروع کرد. اين متدها را نمى‌توان فقط از کتاب‌ها آموخت بلکه احتياج به يک سلسله تعليم و تعلم دارد. اولاً بايد هرگونه ترس و بيم از زن گرفته شود. ما انسان‌ها باور نمى‌کنيم که چگونه با ترس در اعماق ما نهفته است؛ غالباً براى ما آشکار نيست يا نمى‌خواهيم آن را حقيقت بدانيم؛ اما از مادران و مادربزرگان و از کتاب‌‌‌ها و فيلم‌ها شنيده‌ايم که زايمان و بچه‌اى را به ‌دنيا آوردن چه مشکل و چه پُر درد است.


ثانياً بايد ”تنفس صحيح“ را آموخت. در اين‌باره ما انسان‌هاى متمدن خيلى کم مى‌دانيم. به‌واسطهٔ تنفس صحيح زن بايد بياموزد چگونه خود را آرامش دهد. زندگانى روزانهٔ ما متأسفانه توأم با اضطراب و هيجان است. اغلب مردم در يک نوع زندگيِ پُر تلاشِ ناسالم به‌سر مى‌برند. ترس و هيجان، توليد خستگى مى‌کند، و خستگى درد را شدت مى‌دهد به‌خصوص زمانى که دهانهٔ رحم براى تولد بچه باز مى‌شود.


تمرينات ورزشى خاص، ماهيچه‌ها را نيرومند ساخته و اجراء زايمان را آسان مى‌سازد. براى خانم‌هائى که به اين توصيه‌ها توجه و عمل نمايند زمان زايمان (تولد بچه) تا يک سوم کوتاه شده و درد در حد قابل ملاحظه‌اى تخفيف مى‌يابد. غذاى زن باردار بايد غنى، متنوع و کافى باشد اما نبايد پرخورى کند. ضمناً بايد از خوردن انواع قرص، به‌عنوان معالجه دورى نمايد. هرگز نبايد زياد گرسنه بماند چون گرسنگى هميشه به سلامت شخص لطمه مى‌زند و براى زن حامله و بچه، طبيعى است که دو برابر مضر است به‌خصوص در نيمهٔ دوم حاملگى که احتياج مبرم به مواد پروتئينى وجود دارد، و آن را مى‌توان با نوشيدن يک ليتر شير روزانه تأمين نمود يا به‌جاى آن پنير مصرف کرد. زردهٔ تخم‌مرغ و کره داراى ويتامين D هستند. مصرف اين ويتامين از ابتلاء کودک به راشيتيسم جلوگيرى مى‌کند، از اين‌رو نبايد آن را در غذا فراموش کرد. خانم حامله بايد سبزى و کاهو به حد وفور تناول نمايد. خوردنى‌هائى که مى‌توان به‌طور خام خورد نبايد آنها را پخته و مصرف نمود چون مقدارى از مواد مفيد آن از بين مى‌رود، از مصرفِ سَم‌هاى لذت‌بخش به‌شدت بايد خوددارى شود (الکل: شراب. نيکوتين: سيگار) اما خوردن يک فنجان قهوهٔ کمرنگ هيچگونه ضررى براى زن حامله ندارد. در مصرف ادويه و نمک نيز بايد امساک کرد.


اگر زن قبل از حاملگى داراى وزن طبيعى بوده (وزن طبيعى هرکس هميشه تقريباً به اندازهٔ عدد بالاى يک متر قد خود مى‌باشد. مثلاً اگر قد وى ۷۰/۱ است تقريباً وزن وى ۷۰ کيلوگرم خواهد بود) مى‌تواند فقط تا انقضاء دوران حاملگى ۱۱ کيلو‌گرم سنگين‌تر شود. اشخاصى که قبلاً ضعيف بوده‌اند اشکالى ندارد وزن‌ آنها از اين عدد تجاوز کند، اما کسى که قبلاً سنگين‌تر از وزن طبيعى بوده بهتر است کم‌تر از ۱۱کيلوگرم افزايش وزن يابد.


براى رفتن به مسافرت جز در مواقع اجبارى و اضطرارى نبايد مبادرت نمود، چون تکان هر وسيلهٔ نقليه ممکن است باعث سقط جنين گردد. چنانچه خانمى قصد دارد طفل خود را جاى ديگر به‌دنيا آورد بايد شش هفته قبل از رسيدن به تاريخ زايمان به محل مورد نظر عزيمت کند تا در راه غافلگير نشود.


زن حامله بايد به اندازهٔ کافى بخوابد و بهتر است که اين خواب در اطاقى که پنجره آن باز، يا حتى در صورت امکان در هواى آزاد باشد و به مدت لااقل ۸ ساعت انجام گيرد. هواى آزاد و نور کافى براى زن حامله و جنين، داراى اهميت فوق‌العاده‌اى مى‌باشد.


آنچه براى زن باردار خطرناک است و مطلقاً بايد از آنها پرهيز نمايد: رانندگى روى خيابان‌هاى خراب، نشستن در ماشين‌هائى که داراى فنرهاى سفت مى‌باشند و همچنين موتورسيکلت سوارى. اما دوچرخه‌سوارى روى خيابان‌هاى صاف و آسفالت مجاز است. و ديگر، شب‌نشينى‌هاى طولانى و خسته‌کننده و ديدن فيلم‌هاى مهيج و خواندن کتاب‌هاى تأثر‌آور و محرک که روح و جسم زن حامله را در اين زمان حساس خسته مى‌کند. در صورتى‌که او در اين دوران بايد در جريان يک زندگى آرام بوده و در کمال آسودگى خيال زندگى کند.