ـ نام علمی: Phyllocactus


این گیاه با ساقه‌های مسطح و تسمه مانند و در حاشیه دندانه‌دار خود به صورت آویخته رشد می‌کند. طول ساقه‌ها به ۴۰ سانتی‌متر می‌رسد. گیاهی است بادوام و خاک‌سازی که به خاطر گل‌های درشت و زیبایش که از فروردین تا خرداد می‌شکفند، جنبه تزئینی دوچندان یافته است. گل‌های سفید، صورتی یا سرخ به قطر ۱۵ سانتی‌متر در طول حاشیه دندانه‌دار ساقه‌ها ظاهر می‌شوند. هنگامی که غنچه‌های گل در بهار در حال تشکیل هستند باید رو به نور خورشید قرار گیرند.



در غیر این صورت از بین می‌‌روند. بهتر است که در کنار پنجره‌های آفتاب گیر و در تابستان در هوای آزاد نگهداری شود. در زمان رویش نیاز به آبیاری فراوان و در زمستان نیاز بسیار کمی به آب دارد. پس از پایان گل‌دهی بهتر است ساقه‌های بلند را کوتاه کرد تا گیاه استراحت کند. در دوره گل‌دهی استفاده از کود بدون نیتروژن هر دو هفته یک بار توصیه می‌شود. خاک گلدان نیز باید مخلوطی از خاک باغچه، خاک برگ، شن یا پرلیت باشد.


ـ ازدیاد:

از طریق قلمه‌های ساقه در بهار یا تابستان امکان‌پذیر است. قطعات ساقه را پیش از کاشت کمی خشک می‌کنند و سپس در مخلوطی از شن می‌کارند. این قطعات حتی درون آب نیز ریشه می‌دهند.