در اغلب جوامع امروز ، نهادهای آموزش و پرورش ، ابزارهای مهم تحقق اهداف و مقاصد اجتماعی به شمار میروند. و انتظار میرود که موجبات رشد و توسعه اجتماعی، سیاسی، اقتصادی جامعه را فراهم سازد.
آموزش و پرورش ایران چطور عمل میکند؟
اگر با دید سیستمی به آموزش و پرورش نظر بکنیم
1-درونداد های آن که دانش آموزان و معلمان و امکانات و تجهیزات و تکنولوژی باشد. هر کدام دچار نقص های اساسی هستند که از جنبه های مختلف میتوان به بررسی آن پرداخت.
2- فرایند های آن که آموزش و پرورش متعامل از معلم و دانش آموز و مدیریت و امکانات باشد دچار ضعف ساختاری بدون کارایی و اثربخشی مفید می باشد.
3- برونداد های آن که دانش آموختگان آخر متوسطه هستند. در عمل بیگانه با خواستها و نیاز های اجتماع و غیر مفید به حال خود و جامعه هستند بطوری که بجز تکمیل چرخه سازمان های دیوانسالار و اداری یا ورود به آموزش عالی حرفی برای گفتن ندارند.
....................................................................................................
عدم انگیزش تحصیلی حاصل از عوامل گوناگون اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی در پایه های بالاتر تحصیلی از بحرانهای نهان آموزش و پرورش هست که فعلاً ناشناخته مانده است.
ارزشیابی کمی و تاکید بیشتر بر ذهنیات و محفوظات ، نخبه گرایی ، وجود انواع مختلف مدارس و بی عدالتی آموزشی ، تراکم دانش اموز در کلاس های درس و ..........
...........نمایانگر پشت صحنه بزرگترین نهاد و سازمان اجتماعی کشور است که توجه خاص مسئولان و دلسوزان نظام جمهوری اسلامی را به سرمایه گذاری عظیم انسانی و مادی می طلبد تا بتواند اهداف و مقاصد فرهنگی و سیاسی و اجتماعی و اقتصادی کشور را در دراز مدت محقق نماید.
انشاءالله که چنین باد.
.....................................................................................................
ای کاش:
طرح کننده این پست خود را معرفی و نظرات خودشان را در این مورد مطرح و مباحث را مدیریت بکنند تا افرادی که ارتباط تنگاتنگ با مسائل آموزش و پرورش دارند بصورت تخصصی نظرات کارشناسانه خودشونو مطرح و به نتایجی برسند.
تا نظر سایر عزیزان چه باشد؟
طالبی- مشاور
در ایران آموزش و پرورش مشغول باز تولید سلطه و تحکیم قدرت از طریق کتب درسی مسخره و رسانه های مرتبط است لازم به استدلال نیست برنامه ها و تب وتاب صدا وسیما گویای این مطلب است. معلمان ایرانی نیز با حقوق بخور نمیر در فقر فلاکت باری به سر می برند و به دنبال شغل دومی جهت تامین معیشت اند فلذا طرح سئوال فوق کمی جای تردید دارد.