چابهار جنوبى‌ترين و کم ارتفاع‌ترين شهر استان سيستان و بلوچستان است که ۱۵۰۰۰ کيلومتر مربع ساخت دارد و از شمال به شهرستان نيک شهر، از غرب به استان‌هاى کرمان و هرمزگان، از جنوب به درياى عمان و از شرق به کشور پاکستان محدود مى‌شود. جمعيت اين شهر طبق سرشمارى عمومى نفوس و مسکن در سال ۱۳۵۷ تعداد ۵۱۷۲۹ نفر بوده است.


چابهار آب و هواى مرطوب و گرمسيرى دارد، اما به دليل جريان بادهاى ملايم دريا، هواى آن نيز مرطوب و فرح‌انگيز است و گرم‌ترين نقطه کشور در زمستان و خنک‌ترين بندر جنوبى در تابستان به حساب مى‌آيد. حداکثر درجه حرارت آن ۴۱ درجه و حداقل آن ۸ درجه سانتى‌گراد است.


گويش اصلى مردم اين شهرستان ”بلوچي“ است که به ميزان زيادى از زبان‌هاى هندى تأثير پذيرفته است. اين بندر زيبا در فاصله ۲۲۸۶ کيلومترى تهران از راه زمينى قرار گرفته است و فاصله آن تا زاهدان ۷۳۱ کيلومتر، تا مشهد ۱۵۴۰ کيلومتري، تا سرخس در مرکز ترکمنستان ۱۸۶۰ کيلومتر و تا بندر کراچى پاکستان ۹۰۰ کيلومتر است.


درياى آرام، ارتفاعات زيبا و ديدنى و طلوع و غروب دل‌انگيز خورشيد از ويژگى‌هاى فراموش ناشدنى چابهار است.