لازم به يادآورى است که ايّام تخليه يا بارگيرى شروع نمى‌شود مگر اين که تا حدّى که به کشتى مربوط است آمادگى لازم براى دريافت و يا تخليه کالا اعلام گردد و يا عدم آمادگى کشتى به‌علت قصور مستأجر بوده باشد.


هرگاه کشتى مانند همهٔ کشتى‌هائى که از منطقهٔ معيّنى مى‌آيند بايد پس از رسيدن به بندر تخليه يا بارگيرى در قرنطينه قرار گيرد مستأجر مسؤول تأخير ناشى از اين امر نيست. اما اگر کشتى به‌علت محمولهٔ خود طبق مقررّات بايد در قرنطينه قرار گيرد ظاهراً مستأجر مسؤول خواهد بود. به هر صورت مستأجر مسؤول تأخيرى است که براى دريافت برگ تخليه از گمرک بندر تخليه صورت مى‌گيرد البته در صورتى‌که براى محموله خاص برگ تخليه لازم باشد.


يک کشتى وقتى آماده براى بارگيرى و يا تخليه است که تمام انبارهاى آن چنان آماده باشد که به مستأجر اين امکان را بدهد تا کنترل کاملى بر تمام قسمت‌هاى قابل دسترسى پيدا نمايد.


صرف اين که گواهى تماس يا بندر اخذ نشده است به معنى عدم آمادگى کشتى براى بارگيرى نيست البته اگر اين گواهى را هر وقتى بدون اين که امکان تأخيرى در بارگيرى پيش آيد بتوان تحصيل نمود.


در پروندهٔ شيپينگ دولوپمنت و سوجوزنفت (Shipping Developments Corpn SA V Sojuzneftexport V/O،The Delian Spirit [1971] 1 Lloyd's Rep 506، CA) در ساعت يک بامداد ۱۹ فوريه، کشتى به محل تجارى تواپسا (Tuapsa) رسيد و فرماندهٔ کشتى براى بارگيرى اعلام آمادگى کرد در ۲۴ فوريه به طرف اسکله بارگيرى هدايت شد و در ساعت يک و بيست دقيقه بعدازظهر به آنجا رسيد. گواهى تماس در ساعت ۴ بعدازظهر دريافت گرديد و بارگيرى در ساعت ۹ و ۵۰ دقيقه بعدازظهر شروع شد.


در رأى صادره آمده بود که تاريخ اعلام آمادگى براى بارگيرى معتبر است زيرا به دست آوردن گواهى تماس با بندر بدون امکان تأخير در بارگيرى ميسّر بوده است.