مى‌توان گفت که فرمانده کشتى طبق قانون دو شخص (دو شخصيّت در يک فرد) به حساب مى‌آيد. يعنى هم نمايندهٔ مالک کشتى است و هم نمايندهٔ صاحب يا صاحبان کالا. در هر کدام از اين موقعيّت‌ها او داراى وظايف و اختيارات معيّنى است.

در حقوق عرفى (Common Law)

وظايف فرمانده کشتى که از تصدّى کشتى توسّط او و تحت تصرّف داشتن کالا ناشى مى‌شود به شرح زير است:


۱. نخستين وظيفه او در مقابل صاحبان کالا عبارت است از حمل کالا به مقصد تعيين شده با همان کشتي.


۲. او بايد همهٔ اقدامات لازم را براى حفظ و نگه‌دارى کالا چه در حين سفر و چه در وقتى که کالا با خطر مواجه مى‌شود به‌عمل آورد. در اين راستا اعمال وى هميشه بايد با در نظر گرفتن منافع صاحبان کالا باشد. اگر او معقولانه، با هدف فوق، عمل نمايد صرف ‌نظر از اين که نتيجه چه باشد عمل او قابل توجيه است.


۳. در موارد ضروري، يعنى زمانى که اقدامات فوق‌العاده مانند فروش بخشى از کالا بايد صورت گيرد، او بايد با مالکين کالا براى گرفتن دستورات تماس بگيرد، اگر گرفتن تماس با مالکين غيرممکن باشد بايد اعمال فوق‌العاده را در جهت منافع آنان انجام دهد.


۴. او بايد مبالغ خسارت مشترک را براى آنانى که مستحقّ دريافت آن هستند جمع‌آورى نمايد اعم از اين که اين افراد مستحق، صاحبان کالا و يا مالک کشتى باشند. و نيز از حقّ مالک کشتى براى حبس کالا در مواردى که لازم است تا زمان پرداخت مبالغ مذکور استفاده نمايد.


۵. او بايد وقت معقولى به گيرندگان کالا جهت تحويل گرفتن آن بدهد.


۶. او بايد بدون انحراف ناموجّه از مسير و با سرعت مناسب سفر را انجام دهد.


۷. او بايد همه اقدامات ديگرى را که براى اجراى قرارداد لازم است انجام دهد.

وظايف فرمانده كشتى طبق قانون

طبق قانون ۱۹۷۱ حمل دريائى کالا، هر فرستنده کالا که کتباً اطّلاعاتى در مورد:


۱. علائم مشخصه کالا .


۲. تعداد بسته‌ها و يا تعداد تکّه‌هاى بار و يا وزن يا مقدار کالا ـ هر کدام که باشد ـ به متصدّى حمل و نقل اعلام کند حق دارد تا از فرمانده يا نمايندهٔ ديگر متصدّى حمل و نقل تقاضاى صدور بارنامه‌اى را بنمايد که اطّلاعات فوق در آن وارد شده باشد.


با اين‌ حال، بايد گفت که فرمانده متعهّد نيست هم تعداد بسته‌ها و هم وزن را بنويسد اگر تعداد نوشته شد عبارت وزن نامعيّن وارد مى‌گردد و داراى آثار حقوقى کامل خواهد بود.


اگر فرمانده به دلايل معقولى به صحت اطّلاعات داده شده شک داشته باشد و يا وسايل معقولى براى بازرسى آن نداشته باشد مى‌تواند حتى از وارد نمودن اظهاراتى که قانون مقررّ داشته است امتناع نمايد.


اگر علائم مشخّصه کالا و يا علائم مشخّصهٔ کانتينرهاى آن واضح و به‌صورتى نباشد که معمولاً تا پايان سفر دريائى قابل دوام و خواندن باقى بماند فرمانده مى‌تواند از درج اين علائم مشخّصه در بارنامهٔ دريائى امتناع نمايد. هم‌چنين طبق قانون ۱۹۷۱ هر فرستنده کالا مى‌تواند بخواهد که در بارنامهٔ دريائى اظهارات مربوط به وضعيّت و شرايط ظاهرى کالا را قيد نمايند.