ماليه عمومى

بررسى عمليات و فعاليت‌هاى مربوط به چگونگى انجام هزينه‌هاى دولت‌ها، روش‌هاى جمع‌آورى درآمدها و نحوه اداره وجوه و منابع مالى است.

ماليه خصوصى

بررسى اصول قواعد و راه‌هاى کسب درآمد به‌منظور تأمين هزينه‌هاى واحدهاى بخش خصوصى اقتصاد است. هدف از فعاليت اين واحدها، حداکثر نمودن سود مى‌باشد.

ماليه تبعى يا اقتضائي

کاربرد ماليه عمومى (متغيرهاى آن) به‌عنوان ابزارى جهت دستيابى به اهداف اصلى اقتصادى و اجتماعى است.

مکتب کلاسيک‌ها (۱)

اين مکتب طرفدار کار و کسب آزاد و عدم دخالت دولت در امور اقتصادى است، اين مکتب فکرى در انگلستان با انتشار کتاب تحقيق در ماهيت ثروت ملل آدام اسميت به‌وجود آمد (سال ۱۷۷۶ ميلادي).


(۱) . فرهنگ، منوچهر. فرهنگ علوم اقتصادى (انگلسى به فارسي)، انتشارات افست مروي، چاپ دوم، ۱۳۵۴.

مکتب کينزين‌ها (۲)

از نظر کينزين‌ها، رشد در سال‌هاى دهه ۱۹۲۰ ميلادي، بر پايه توليد انبوه اتومبيل و راديو قرار داشت که با رونق در خانه‌سازى تقويت گرديد. سقوط رشد در سال‌هاى دهه ۱۹۲۰ ميلادى در نتيجه کاهش فرصت‌هاى سرمايه‌گذارى و انتقال تقاضاى سرمايه‌گذارى به سطوح پائين اتفاق افتاد. اين مکتب نه تنها توضيحى از آنچه اتفاق افتاد ارائه نمود، بلکه همچنين اقدامات در زمينه سياستى را تدوين و طراحى کرد که مى‌توانست براى جلوگيرى از وقوع بحران‌هاى آينده انجام دهيم. به‌کارگيرى شديد سياست ضد ادوارى مالي، شيوه‌اى با رجحان براى کاهش نوسان‌هاى ادوارى بود. هرگاه يک کسادى نشانه‌هائى از فرو ريختن در بحران نشان داد، درمان، کاهش ماليات‌ها و افزايش مخارج دولت بود. اين سياست‌ها همچنين از ژرف‌تر شدن کسادى که اقتصاد در آن قرار داشت، ممانعت به‌عمل مى‌آورده است.


همچنين اين مکتب تا سال‌هاى دهه ۱۹۵۰ ميلادى گرايش به تأکيد بيشتر به سياست‌هاى مالى داشتند تا سياست‌هاى پولي.


(۲) . روديکر دورنبوش، استانلى فيشر، ترجمه تيزهوشان تابان، محمدحسين اقتصاد کلان، انتشارات سروش، چاپ اول، تهران ۱۳۷۱.