در سال ۱۹۷۰ فيشر بلک و ميرن شولز گام بزرگى در زمينه قيمت‌گذارى اوراق بهاءدار مشتقه برداشتند. اين دو نفر، معادله ديفرانسيلى را به‌دست آوردند که در قيمت‌گذارى هر نوع ورقه بهاءدار مشتقه‌اى که وابسته به سهام است، مورد استفاده قرار مى‌گيرد. اين دو از اين مدل براى ارزش‌گذارى اختيار خريد و اختيار فروش اروپائى صادره بر روى سهام استفاده نمودند. نماد r را به‌عنوان نرخ بهره به‌کار خواهيم برد و فرض خواهيم کرد که نرخ‌هاى بهره ثابت بوده و براى سررسيدهاى مشابه مثل هم مى‌باشند.