اختيارهاى خريد يا فروش قراردادهائى هستند که به دارنده آن حق خريد يا فروش سهم به قيمت معينى در يک دوره معينى را مى‌دهند. قرارداد مزبور يک طرفه است؛ بدين معنى که براى دارنده اختيار، هيچ‌گونه تعهد قانونى مبنى بر خريد يا فروش سهم را دربرندارد. تنها چيزى که موجب اعمال اختيار معامله مى‌شود، منابع فرد است؛ بدين معنى که چنانچه اعمال اختيار معامله براى فرد سود داشته باشد، اين‌کار را انجام مى‌دهد و در صورتى‌که زيان داشته باشد، از آن چشم‌پوشى مى‌کند.


از انواع اختيار معامله‌هاى معروف، مى‌توان اختيار خريد و اختيار فروش را نام برد. از ترکيب اختيار خريد و اختيار فروش، اختيارهاى پيچيده‌ترى (موقعيت‌هاى پيچيده‌تري) را مى‌توان به‌وجود آورد. به‌علت کثرت انجام دادوستد روى اختيار معامله‌ها بازار آنها گسترش چشم‌گيرى يافته است. بازار اعتبار معامله شيکاگو اولين اين بازارها مى‌باشد. بازار مزبور، امروز بزرگترين بازارى است که اختيار معامله‌ها در آن دادوستد مى‌شود.


جهت ارزشيابى اختيار معامله همان اصولى را که در مديريت مالى و ارزشيابى ابزارهاى خاص مالى مورد استفاده قرار مى‌گيرند، به‌کار برده مى‌شوند. ارزشيابى ابزارهائى چون اوراق قرضه قابل تبديل، وارانت‌ها، اوراق قرضه قابل بازخريد، پيشنهاد حق تقدم و قراردادهاى بيمه که از جمله اختيار معامله‌ها مى‌باشند، قيمت‌گذارى اختيار معامله را به‌صورت مستقيم به مديريت مالى ربط مى‌دهد.