گروه دوم منابع مالي، منابع داخلى شرکت است. منابع داخلى شرکت‌ها عبارت هستند از: سود اندوخته‌شده و هزينه‌هاى غيرنقدي، مانند: استهلاک. تحقيقات در کشورهاى مختلف نشان داده است که منابع مالى داخلى يکى از عمده‌ترين منابع مالى شرکت‌ها است که نزديک به ۶۰ تا ۷۰ درصد نياز مالى آنها را مرتفع مى‌کند. سهولت به‌دست آوردن اين منبع مالي، بر گرايش استفاده از آن افزوده است. زيرا تنها کافى است که موافقت سهامداران در مورد تقسيم نکردن سود جلب شود و سود تقسيم‌نشده مجدداً در شرکت سرمايه‌گذارى شود. اين شيوه به‌ويژه در بازارهاى سرمايه تکامل‌نيافته، مانند: بازار سرمايه ايران رايج‌تر است. چرا که مديران شرکت آگاه هستند که چنانچه سود تقسيم شود، براى تأمين منابع مالى از محل‌هاى ديگر با دشوارى‌هاى بسيار روبه‌رو خواهند شد. در حالى‌که در کشورهائى که دسترسى به بازار سرمايه آسان‌تر است. شرکت‌ها با اطمينان خاطر سود شرکت را تقسيم مى‌کنند: زيرا اطمينان دارند که در صورت روبه‌رو شدن با کمبود نقدينگي، با مراجعه به بازار سرمايه مى‌توانند نياز خود را برطرف کنند.