در بيمه، بيمه‌گذار با پرداخت مبلغى به‌عنوان حق بيمه، ريسک ضرر احتمالى را که در آينده نامعلوم به دارائى آن خواهد رسيد، به بيمه‌گر منتقل مى‌کند. حال در مورد اختيار معامله، فرض کنيد که شما يک بدهى ۱۰۰۰ دلارى داريد که سررسيد آن، دو ماه بعد مى‌باشد. قيمت روز دلار ۴۲۰ تومان مى‌باشد و معلوم نيست که قيمت دلار در سررسيد بدهى شما در چه سطحى باشد. يعنى ممکن است ضررى در آينده متوجه شما شود که شما براى جلوگيرى از اين ضرر احتمالي، مى‌توانيد با پرداخت مبلغى جزئى براى خريد يک اختيار خريد ۱۰۰۰ دلارى (به قيمت هر دلار مثلاً ۴۴۰ تومان) به سررسيد دو ماه آينده،اين ريسک را از خود دور نموده و ضرر خود را به حداقل برسانيد.


به‌عبارت ديگر، شما با خريد اين اختيار خريد، خود را در برابر ضرر احتمالى که دو ماه بعد ممکن است گريبان‌گير شما شود، بيمه کرده‌ايد. حال اگر دو ماه بعد قيمت دلار مثلاً ۵۰ تومان شده بود، اين ضرر را شرکت فروشنده اختيار معامله متحمل شده و دلار را به شما به همان قيمت ۴۴۰ تومان که تعهد کرده بود، مى‌فروشد (مثل حالتى که شما اتومبيل خود را بيمه کرده‌ايد و شرکت بيمه خسارت تصادف شما را مى‌پردازد)؛ ولى اگر دو ماه بعد قيمت در بازار ۴۳۰ تومان بود، ديگر شما از حق خود براى خريد دلار به قيمت ۴۴۰ تومان استفاده نمى‌کنيد؛ چرا که، مى‌توانيد در بازار به قيمت ۴۳۰ تومان خريدارى نمائيد. در اين حالت فقط مبلغى را که به‌عنوان حق شرط براى خريد اختيار خريد پرداخته‌ايد، از دست مى‌دهيد (دقيقاً مانند حالتى که شما با پرداخت حق بيمه، اتومبيل خود را براى يک سال بيمه مى‌کنيد. ولى در طول اين يک سال هرگز تصادف نمى‌کنيد و فقط مبلغى که به‌عنوان حق بيمه پرداخت کرده بوديد را از دست داده‌ايد.


در مورد اختيار فروش نيز به همين صورت است. فرض کنيد؛ شما صاحب ۱۰۰۰ سهم شرکت ايران خودرو مى‌باشيد که در واقع يکى از دارائى‌هاى مالى شما است و قصد داريد که دو ماه بعد آن را به فروش رسانيد؛ به فرض قيمت فعلى اين سهم ۶۰۰ تومان است و شما بيم آن را داريد که دو ماه بعد قيمت اين سهم کاهش يافته و به شما ضرر وارد شود. براى به حداقل رساندن اين ضرر احتمالي، شما مى‌توانيد با پرداخت مبلغى جزئى براى خريد اختيار فروش ۱۰۰۰ سهم، مثلاً به قيمت هر سهم ۶۲۰ تومان به سررسيد دو ماه بعد، اين ريسک را از خود دور نموده و در واقع دارائى مالى خود را در برابر کاهش ناگهانى قيمت سهام اين شرکت، بيمه کنيد. حال اگر دو ماه بعد، قيمت سهام ۵۹۰ تومان شده بود؛ اين ضرر را شرکت فروشنده اختيار معامله متحمل شده و سهام مذکور را از شما به همان قيمت ۶۲۰ تومان که تعهد کرده بود، خريدارى مى‌کند. (مثل حالتى که شما منزل خود را بيمه آتش‌سوزى کرده‌ايد و در صورت بروز آتش‌سوزي، بيمه خسارت آن را پرداخت مى‌کند)، ولى اگر دو ماه بعد قيمت سهام مذکور در بازار ۶۳۰ تومان بود، ديگر شما از حق خود براى فروش سهام مذکور به قيمت ۶۲۰ تومان استفاده نمى‌کنيد، چرا که مى‌توانيد سهام خود را در بازار بورس به قيمت ۶۳۰ به فروش رسانيد (دقيقاً مانند حالتى که منزل شما در طول مدت بيمه دچار آتش‌سوزى نشده و شما فقط مبلغى را که به‌عنوان حق بيمه پرداخت کرده بوديد، از دست مى‌دهيد).


در اينجا اين نکته را نيز يادآور مى‌شويم که شخصيت‌هاى حقيقى يا حقوقى فروشنده اختيار معامله نيز دقيقاً مانند شرکت‌هاى بيمه، سياست‌هائى را اتخاذ مى‌کنند که ريسک خود را به حداقل رسانده و خود را از خطرات ناشى از تغييرات ناگهانى و غيرمترقبه قيمت‌ها مصون نگاه دارند. به‌طورى که در مثال فوق، هنگامى‌که فروشنده اختيار معامله يک اختيار خريد ۱۰۰۰ دلار به قيمت ۴۴۰ تومان به سررسيد دو ماه آينده به شما مى‌فروشند، يک اختيار فروش نيز با همان مشخصات (۱۰۰۰ دلار به قيمت ۴۴۰ تومان به سررسيد دو ماه آينده) به‌ شخص ديگرى مى‌فروشد؛ در سررسيد دو ماه بعد، اين دو اختيار معامله يکديگر را پوشش داده و هيچ خطرى متوجه فروشنده نمى‌شود. مبالغ جزئى که براى اين اختيار معامله‌ها دريافت نموده است، به‌عنوان درآمد شرکت باقى مى‌ماند. در واقع، اين شرکت نقش واسطه بين خريداران اختيار معامله و فروشندگان اختيار معامله را بازى مى‌کند، که اين فرآيند در افزايش کارآئى بازار و امنيت بخشيدن به سرمايه‌گذاران بى‌نهايت مؤثر است.