- اختيار معامله و بيع:

يکى از اقوالى که در مورد قرارداد اختيار معامله مى‌تواند مطرح باشد، اين است که اين قرارداد را يک بيع مستقل در نظر بگيريم. به اين‌صورت که خريدار اختيار معامله در روز خريد، معامله را به‌صورت قطعى انجام مى‌دهد، اما براى خود تا مدتى معين فسخ را شرط مى‌کند، در اين‌صورت معامله براى دو طرف نافذ است و شرط حق فسخ به لزوم معامله صدمه‌اى نمى‌زند.


استدلال فوق ـ در صورت صحت ـ فقط در مورد اختيار خريد صادق است، چرا که در اختيار معامله (اختيار خريد يا اختيار فروش)، هميشه خريدار اين اوراق به فروشنده آن پول پرداخت مى‌کند. لذا در مورد اختيار خريد، ممکن است اين وجه را جزئى از ثمن محسوب نمود، اما در مورد اختيار فروش چنين فرضى ممکن نيست.