بورس اختيار معامله دارائى‌هائى که اختيار معامله در مورد آنها قابل اجراء است را مشخص مى‌سازد. در مورد اختيار معامله سهام، شرايط پذيرش بورس، سهام قابل قبول براى اختيار معامله را محدود مى‌سازد. شرايط بورس اختيار معامله شيکاگو (CBOE) در مورد سهام قابل قبول براى اختيار معامله به قرار زير مى‌باشد:


- شرکت بايستى قبل از کسر موارد غيرعادي، حداقل يک ميليون دلار در ۲۴ ماهه گذشته، سوددهى داشته باشد و هيچ کوتاهى در انجام تعهدات ۱۲ ماهه گذشته خود نبايد داشته باشد.


- شرکت بايستى حداقل ۶۰۰۰ سهامدار داشته باشد.


- حداقل ۷ ميليون سهم بايد متعلق به سهامدارانى باشد که در داخل شرکت نيستند.


- سهام بايد در شش ماهه گذشته به قيمت حداقل ۱۰ دلار معامله شده باشد.


- حجم معاملات سهام در ۱۲ ماهه گذشته بايد حداقل ۴/۲ ميليون سهم باشد.


اگرچه مسئوليت انتخاب سهم‌هائى که امکان مبادله اختيار معامله در آنها وجود داشته باشد، به عهده بورس است؛ ولى ”کميته بورس و سهام“ يا SEC ـ (Securities and Exchange Commission)، که بازوى اجرائى قوانين سهام و اختيار معامله مى‌باشد، در برخى موارد مجبور به مداخله بود. بورس اختيار معامله شيکاگو (CBOE) بر اين عقيده بود که چند پذيرشى (Multiple Listings ـ پذيرش همان اختيار معامله‌ها در بيش از يک بورس) به نفع جامعه نيست، لذا هر بورسى بايد به يک سرى سهام خاص اختصاص داشته باشد. اما ساير بورس‌ها و کميته بورس و سهام (SEC) معتقد بودند که چندپذيرشى باعث ايجاد رقابت ميان بورس‌ها مى‌وشد. در حالى‌که اين مسئله در دست مطالعه بود، کميته بورس و سهام (SEC) به حدود ۲۰ اختيار معامله اجازه داد که چندپذيرشى شوند و بقيه اختيار معامله‌ها را به‌وسيله قرعه‌کشى بين بورس‌ها تقسيم کرد. صرف‌نظر از چگونگى حل اين مشکلات، اين مسئله قابل توجه است که تعيين پذيرش يا عدم پذيرش اختيار معامله يک سهام خاص در اختيار شرکت صادرکننده آن سهام نمى‌باشد تا جائى‌که حتى يک شرکت به نام ”گلدن ناگت ـ Golden Nugget) با پذيرش سهام خود براى صدور اختيار معامله، مخالفت ورزيد و حتى موضع قانونى در قبال آن اتخاذ نمود. اما سرانجام پس از بيش از دو سال، دادگاه دعوى او را نپذيرفت.


در مورد پذيرش ساير دارائى‌ها براى صدور اختيار معامله، به‌نحو ديگرى تصميم‌گيرى مى‌شود. به‌عنوان مثال، اگر بورسى بخواهد اختيار معامله‌اى را روى يک شاخص (Index) ايجاد کند، ابتدا طرح پيشنهادى خود را همراه با چگونگى قرار داد، دوره و شرايط آن به کميته بورس و سهام (SEC) تسليم مى‌نمايد تا براى انتشار اختيار معامله کسب اجازه نمايد. اين کميته طرح پيشنهادى را مورد ارزيابى قرار داده و نسبت به رد يا قبول آن تصميم‌گيرى مى‌نمايد.


علاوه بر شرايطى که براى پذيرش اختيار معامله يک سهم ذکر شد، بورس حداقل شرايطى را که سهام بايد دارا باشد تا پذيرش خود را از دست ندهد، نيز تعيين مى‌کند . اين شرايط مشابه شرايط اوليه هستند، منتهيٰ با سخت‌گيرى بيشترى نسبت به آنها. البته در تمام موارد بورس اين توانائى را دارد که نسبت به شرايط پذيرش يا عدم پذيرش، استثناهائى قائل شود.


تمام اختيار معامله‌هائى که از يک نوع خاص، يعنى اختيار خريد يا اختيار فروش، هستند و مربوط به يک سهام خاص مى‌باشند، به‌عنوان يک ”طبقه اختيار معامله“ مطرح مى‌شوند. به‌عنوان مثال، اختيار خريدهاى شرکت لوازم ديجيتالى يک طبقه از اختياز معامله هستند و اختيار فروش‌هاى اين سهم طبقه ديگرى را تشکيل مى‌دهند، اما يک ”سرى اختيار معامله“ عبارت است از: تمام اختيار معامله‌هاى يک طبقه خاص که داراى قيمت اعمال و تاريخ انقضاء يکسان هستند، به‌عنوان مثال، اختيار خريدهاى ۱۶۵ دلارى ماه ژوئن شرکت لوازم ديجيتالي، يک سرى خاص هستند همان‌گونه که اختيار فروش‌هاى ۱۶۰ دلارى ماه اکتبر اين شرکت، سرى ديگرى از اختيار معامله را تشکيل مى‌دهند.