اگر مديريت شرکت بخواهد با استفاده از صورت‌هاى تخمينى (به‌عنوان ابزارى براى برنامه‌ريزى و کنترل) ارقام و مقادير مناسبى براى يک دوره برنامه‌ريزى تخمين بزند و آنها را برآورد کند بايد نقاط‌قوت و ضعف اين ‌صورت‌ها را بشناسد.

مزاياى صورت‌هاى تخمينى

مزاياى اين صورت‌ها عبارتند از:


۱. در اين صورت‌ها اقلامى مانند سود، سهام و نيازهاى مالى شرکت به روشنى پيش‌بينى مى‌شود.


۲. مديران شرکت در پايان دوره برنامه‌ريزى با مقايسه صورت‌هاى تخمينى و صورت‌هاى واقعى موفقيت‌هاى شرکت را در نيل به اهداف خود مشخص خواهند کرد. آنان همچنين مى‌توانند آن بخش از عملکردهاى شرکت را که انحراف زيادى از برنامه‌هاى موردنظر پيدا کرده‌اند مشخص کنند.

معايب صورت‌هاى تخمينى

نقاط‌ضعفى را که برمى‌شماريم مبتنى مفروضات متعددى است:


۱. براى تهيه صورت سود و زيان تخمينى بايد فروش را پيش‌بينى کرد. فرض بر اين است که برخى اقلام هزينه با فروش رابطه مستقيم دارند و براى تخمين و برآورد حساب‌هاى مندرج در صورت سود و زيان، از روابط تاريخى استفاده مى‌شود. اگر اين روابط در دوره برنامه‌ريزى تغيير کند، صورت سود و زيان تخمينى به نتايج سودمندى نمى‌انجامد؛ مگر اينکه بتوان روابط جديد را به‌صورتى دقيق پيش‌بينى کرد.


۲. بسيارى از حساب‌هاى مندرج در ترازنامه تخمينى (به‌ويژه دارائى‌هاى جارى و بدهى‌هاى جاري) نيز بر پيش‌بينى فروش استوار هستند. تخمين يا برآورد ارقام مندرج در ترازنامه مربوط، متعلق به پايان دوره برنامه‌ريزى خواهد بود؛ ولى معمولاً مبلغى که بايد در اين دوره تأمين مالى شود (اگر قرار باشد چنين پولى تهيه شود) با رقمى که براى پايان دوره پيش‌بينى مى‌شود متفاوت خواهد بود.