اوراق قرضه هم مثل ساير انواع دارائى‌هاى مالى مشمول ريسک‌هاى مالى و تجارى هستند. بنابراين، اگر سرمايه‌گذاران و خريداران اوراق قرضه احساس کنند که احتمال دارد شرکت منتشرکننده نتواند اصل يا فرع آن اوراق را به موقع پرداخت کند، قيمت آن در بازار کاهش خواهد يافت. اگر وضع ريسک و بازده شرکتى مورد قبول دارنده اوراق قرضه نباشد، مى‌تواند آنها را بفروشد. در عين حال، اين امکان هم هست که کسى جرأت به خرج دهد، آن اوراق را نگه دارد و ريسک‌هاى ذى‌ربط را بپذيرد.


اوراق قرضه نه تنها داراى ريسک‌هاى تجارى و مالي، بلکه داراى نوع ديگرى ريسک به نام ريسک نوسان نرخ بهره هم هستند. همان‌طور که قبلاً تعريف کرديم، احتمال کاهش قيمت اوراق بهاءدار به‌دليل افزايش نرخ بهره بازار را ريسک نوسان نرخ بهره مى‌نامند. در چنين وضعي، اگر دارنده اوراق قرضه به‌جاى نگهدارى آن تا تاريخ سررسيد اقدام به فروش آن کند، نرخ بازده واقعى سرمايه‌گذار از نرخ بازده مورد انتظار وى کمتر خواهد شد. اگر قيمت اوراق بهاءدار فروش‌رفته به‌شدت کاهش يابد، امکان دارد که نرخ بازده سرمايه‌گذارى آن منفى شود. مى‌توان اين ريسک را در اکثر اوراق قرضه مشاهده کرد. ميزان نرخ بهره تابع عوامل زير است: سيکل يا چرخه تجاري، تورم و اقدامات بانک مرکزي.


اصولاً درجه ريسک نوسان نرخ بهرهٔ اوراق قرضه تابعى است از عمر باقيمانده آن (مدت زمانى‌که به تاريخ سررسيد آن مانده است). معمولاً نرخ بهره و سررسيد اوراق قرضه (مندرج در هر برگ از اوراق قرضه) در ميزان ريسک نوسان نرخ بهرهٔ آن اوراق تأثير مى‌گذارد. بنابراين، اگر شرکتى چند دسته اوراق قرضه منتشر کند که داراى نرخ‌ها و تاريخ‌هاى سررسيد متفاوت باشند، هريک از اين دسته‌ها داراى ريسک نوسان نرخ بهره مخصوص به‌خود خواهد بود.