معمولاً سرمايه‌گذارها مرغوبيت اوراق قرضه را براساس ميزان ريسک و بازده آن، مورد ارزيابى قرار مى‌دهند. نرخ بازده تا سررسيد اوراق قرضه شاخص خوبى براى تعيين نرخ بازدهى آنها است، ولى هيچ شاخص کمّى وجود ندارد تا بتوان با آن ريسک اوراق قرضه را اندازه‌گيرى کرد. منظور از ريسک اوراق قرضه احتمال عدم توانائى شرکت در پرداخت به موقع بهره يا بازپرداخت اصل مبلغ ورقه قرضه است. در آمريکا دو مؤسسه بزرگ خدمات مالى (به نام‌هاى Moody's Investors Service، Standard & Poor's Corporation) سيستم‌هائى را براى تعيين درجه اوراق قرضه ارائه کرده‌اند که مى‌توان بدان‌وسيله، ريسک نسبى سرمايه‌گذارى در اوراق قرضه را اندازه‌گيرى کرد.

درجات ريسک

درجه ريسک اکثر اوراق قرضه‌اى را که به عموم عرضه مى‌شود مؤسسه S & P تعيين مى‌کند. اين مؤسسه اوراق قرضه‌هاى منتشرشده را به ده گروه تقسيم مى‌کند. بالاترين درجه گروه A A A و پائين‌ترين درجه گروه D ناميده مى‌شود. اگر درجه‌اى که مؤسسه S & P به اوراق قرضه مى‌دهد از نوع A A A باشد، اين اوراق داراى کمترين ريسک خواهد بود. ريسک اوراق قرضه B B B از ريسک اوراق قرضه A A A بيشتر است و مناسب حال کسى است که ريسک‌پذيرى بيشترى دارد. درجات پائين‌تر اوراق قرضه بسيار پُرمخاطره‌ هستند و بيانگر اوراق قرضه‌اى هستند که شرکت‌هاى منتشرکننده آنها با بحران مالى مواجه شده‌اند.


نرخ بازده تا سررسيد اوراق قرضه‌اى که در يک گروه (از نظر درجه‌بندي) قرار مى‌گيرند تقريباً يکسان است، مگر اينکه زمان سررسيد آنها با هم متفاوت باشد. اصولاً اوراق قرضه‌هاى A A A داراى کمترين بازدهى هستند. با پائين آمدن درجه اوراق قرضه، ميزان بازدهى آنها افزايش خواهد يافت. بنابراين، اگر سرمايه‌گذار ريسک‌هاى نسبتاً زيادى را بپذيرد مى‌تواند از بازدهى نسبتاً بالائى هم بهره‌مند شود.

تأثير درجه اوراق قرضه بر شرکت انتشاردهنده اوراق قرضه

شرکت‌ها زمانى مى‌توانند هزينه بهره اوراق قرضه خود را به حداقل برسانند که اوراق قرضه آنها داراى درجه A A A يا A A باشد. اوراق قرضه‌اى که داراى درجه‌هاى B B B يا بيشتر هستند فروش نسبتاً خوبى دارند؛ زيرا بسيارى از مؤسسات سرمايه‌گذار، طبق قانون، بايد فقط در اوراق قرضه با درجه B B B يا بهتر سرمايه‌گذارى کنند.


تغيير درجه اوراق قرضه آثار زيادى بر شرکت منتشرکننده آنها دارد. اگر درجه اوراق قرضه از B B B به A برسد، شرکت منتشرکننده اين موقعيت را به‌دست مى‌آورد که اوراق قرضه جديدى را با نرخ بهره کمتر منتشر کند و اين احتمالاً مورد استقبال سرمايه‌گذارها نيز قرار خواهد گرفت، ولى اگر درجه اوراق قرضه‌اى کاهش يابد (مخصوصاً اگر درجه اوراق قرضه جديد B B يا کمتر باشد)، شرکت منتشرکننده ديگر نمى‌تواند براى تأمين مالى خود از اوراق قرضه استفاده کند، مگر اينکه به شرايط بسيار سختى تن در دهد و نرخ بهره بالائى بپردازد.