شرکت پس از تجزيه و تحليل وضع مالى مشترى و تاريخچه تجارى وى در خصوص دادن اعتبار به او يا افزايش و کاهش سقف اعتبار به وي، تصميم مى‌گيرد. در اين‌گونه موارد مى‌توان از منابع زير کسب اطلاع کرد: مستقيماً از مشتري، از بانک‌هاى تجارى (که طرف حساب مشتريان هستند) يا از سازمان‌هائى که درجه اعتبار شرکت‌ها را تعيين مى‌کنند. براى مثال، مى‌توان صورت‌هاى مالى حسابرسى‌شده يک مشترى را تجزيه و تحليل کرد. بانک تجارى‌اى که مشترى با آن کار مى‌کند مرجع خوبى براى کسب اطلاعات در زمينه وضع اعتبارى مشترى است و مى‌تواند اطلاعاتى در خصوص وضع بدهى و سپرده‌هاى وى به شرکت بدهد. سازمان‌هاى تعيين‌کننده اعتبار اشخاص معمولاً اطلاعات زيادى در مورد وضعيت اعتبارى اشخاص حقوقى و سوابق پرداخت تعهدات، قدرت مالى و اطلاعات تاريخى در مورد شرکت و مديران آن تهيه و عرضه مى‌کنند.