شرکت‌ها معمولاً برگه‌هاى اختيار خريد سهام را به‌عنوان وسيله‌اى براى تأمين مالى نمى‌فروشند، ولى در هر صورت وقتى صاحبان اين برگه‌ها از اختيار خود استفاده مى‌کنند و سهام عادى جديدى را مى‌خرند، نوعى تأمين مالى انجام مى‌گيرد. بنابراين، اگر شرکتى درصدد برمى‌آيد که برگه مربوطه به اختيار خريد سهام را ضميمه اوراق قرضه‌اى کند، بايد عوامل مشخصى را مورد ملاحظه قرار دهد و ببيند که اگر سرمايه‌گذاران از اين حقوق استفاده کنند شرکت با چه وضعى مواجه خواهد شد. مى‌توان اين موضوع را به‌صورت زير خلاصه کرد:


۱. تقاضا براى اوراق قرضه‌اى که برگه اختيار خريد سهام پيوست آنها است افزايش خواهد يافت. از آن جهت اين تقاضا به‌وجود مى‌آيد که اختيار خريد سهام در بازار داراى ارزش است. نتيجه کار اين خواهد شد که هزينه سرمايه اوراق بهاءدارى که برگه اختيار خريد پيوست آنها است کاهش يابد.


۲. شرکتى که برگه اختيار خريد منتشر کرده است، هيچ‌گاه نمى‌تواند نسبت به استفاده از اين حق مطمئن باشد. اگر اين اختيارات مورد استفاده قرار گيرند، سرمايه شرکت افزايش مى‌يابد و شرکت به منابع مالى دائمى دست مى‌يابد.


۳. اگر از اختيار خريد سهم استفاده شود، تعداد سهامى که در دست مردم است افزايش خواهد يافت. اين امر باعث خواهد شد که نسبت وام به حقوق صاحبان سهام شرکت کاهش يابد.


۴. استفاده از اختيار خريد سهام عادى باعث مى‌شود که سود هر سهم کاهش يابد و دست کم به‌صورت موقت، از ميزان پرداخت سود سهام نقدى کاسته شود. از طرف ديگر، افزايش تعداد آراء ساير سهامداران باعث تضعيف موقعيت مديران و سهامداران عمده شرکت مى‌گردد.