فروش و عرضه اختصاصى اوراق بهاءدار از جمله روش‌هائى است که شرکت براى تأمين وجه از آن استفاده مى‌کند. در اين روش، شرکت‌ها (بدون مراجعه به سنديکاى بانک‌هاى سرمايه‌گذار) مستقيماً اوراق بهاءدار جديد را به بازار دست اول عرضه مى‌کنند و کل اوراق بهاءدار را به يک سرمايه‌گذار يا گروه کوچکى از سرمايه‌گذاران مى‌فروشند، شرکت‌ها معمولاً اوراق قرضه خود را به‌صورت خصوصى به شرکت‌هاى بيمه يا ساير مؤسسات مالى مى‌فروشند. عرضه و فروش اختصاصى سهام عادى و سهام ممتاز چندان رايج نيست.


شرکت‌هائى که در صدد برمى‌آيند تا از طريق فروش اختصاصى اوراق قرضه وجوهى را تأمين کنند مى‌توانند از بعضى خدمات بانک‌هاى سرمايه‌گذار بهره‌مند شوند:


اول شناسائى سرمايه‌گذاران بالقوه دوم، تنظيم قرارداد و فروش اوراق قرضه به خريداران.


فروش و عرضه اختصاصى اوراق قرضه و سهام داراى مزاياى متعددى است برخى از آنها از اين قرار هستند:


۱. اوراق قرضه يا سهامى که از طريق فروش و عرضه اختصاصى به بازار مى‌آيد. نياز به تشکيل پرونده و ثبت در کميسيون بورس و اوراق بهاءدار ندارد. همين امر باعث صرفه‌جوئى در وقت و هزينه خواهد شد و شرکتى که بخواهد اوراق قرضه يا سهامى را از طريق فروش و عرضه اختصاصى معامله کند از اين‌گونه مزايا بهره‌مند خواهد شد.


۲. مى‌توان بر سر شرايط و قيود دست و پاگير مندرج در قرارداد اوراق قرضه، يا خريدار خصوصى به توافق رسيد؛ در نتيجه، شرکتى که اوراق قرضه خود را به روش اختصاصى به بازار عرضه مى‌کند مى‌تواند از زير بار بسيارى از قيد و بندها و شرايط سنگين مربوط به انتشار اين اوراق (که در عرضه عمومى ملزم به رعايت کامل آنها است) شانه خالى کند.


۳. سرمايه‌گذارى که اوراق قرضه شرکتى را به اين‌صورت خريدارى مى‌کند مى‌تواند در مورد شرايط اوراق قرضه (نرخ بهره سررسيد و وثيقه) با شرکت منتشرکننده به مذاکره بنشيند، در حالى‌که مذاکره و چانه زدن در مورد شرايط اوراق قرضه‌اى که به‌طور عمومى عرضه گرديده غيرممکن است.


بزرگ‌ترين عيب فروش و عرضه اختصاصى اوراق قرضه (يا سهم شرکت‌ها) هزينه سنگين سرمايه است، البته در مقايسه با هزينه سرمايه اوراق بهاءدارى که به‌طور عمومى عرضه مى‌گردد. علت بالا بودن هزينه بهره اين نوع اوراق قرضه اين است که سرمايه‌گذارى که اين اوراق را به‌طور يکجا خريدارى مى‌کند. دو نوع ريسک اضافى را مى‌پذيرد: ۱. ريسک اضافى ناشى از تمرکز سرمايه‌گذارى در يک نوع اوراق بهاءدار (در مقايسه با حالتى که وى وجوه خود را در چندين نوع اوراق قرضه سرمايه‌گذارى کند) و ۲. عدم قابليت فروش اين اوراق در بازار ثانويه، زيرا که اين اوراق نزد کميسيون بورس و اوراق بهاءدار به ثبت نرسيده و قابل خريد و فروش در بازار نيست.