روش ديگرى براى تأمين مالي، واگذارى يا فروش مستقيم حساب‌هاى دريافتنى است؛ يعنى شرکت‌ها اسناد و مدارک مربوط به مطالبات خود را به سازمان‌هاى تأمين مالى مى‌فروشند. سازمان‌هاى يا شرکت‌هائى را که اين اوراق را خريدارى مى‌کنند عامل مى‌نامند و اينها همان بانک‌هائى هستند که از طريق گرو گرفتن حساب‌هاى دريافتنى وام مى‌دهند. بانک يا سازمانى که اين مدارک و اوراق را مى‌خرد کليه ريسک‌هاى مربوط به وصول مطالبات و سوخت شدن آنها را مى‌پذيرد و تقريباً تمام باز مربوط به وصول مطالبات و هزينه‌هاى مربوطه را از دوش شرکت فروشنده برمى‌دارد.

وظايف خريدار حساب‌هاى دريافتنى

بانک‌ها يا سازمان‌هائى که اسناد و مدارک مربوط به حساب‌هاى دريافتنى شرکت‌ها را خريدارى مى‌کنند داراى وظايف زير خواهند بود:


۱. شرکت يا سازمان خريدار درجه اعتبار تک‌تک مشتريان شرکت فروشنده حساب‌ها را مورد ارزيابى قرار مى‌دهد و مدارک و اسناد معتبر و قابل خريد را مشخص مى‌کند. بنابراين، شرکت‌هائى که معمولاً اسناد مربوط به مطالبات خود را مرتباً مى‌فروشند سفارشات مشتريان خود را به شرطى مى‌پذيرند که بانک نظر موافق خود را نسبت به خريد اسناد مربوط اعلان کرده باشد.


۲. سازمان يا بانک خريدار حساب‌هاى دريافتنى ريسک مربوط به وصول اين مطالبات را خواهد پذيرفت. اگر برخى از اين قلام وصول نگردد خريدار حق رجوع به شرکت واگذارنده اسناد را ندارد و بايد هزينه‌ها (يا ضررهاي) ذى‌ربط را تحمل کند.


۳. سازمان خريدار بايد سيستم حسابدارى لازم را براى خريد و نحوهٔ وصول اين نوع مطالبات دارا باشد.


۴. سازمان خريدار در ازاء دريافت مبلغى اضافى به‌عنوان کارمزد، وجوه مربوط را (قبل از موعد مقرر، يعنى سررسيد مطالبات) به شرکت فروشنده خواهد پرداخت.