يکى از منابع عمده تأمين مالى شرکت‌ها وام‌هاى کوتاه‌مدتى است که از بانک‌هاى تجارى مى‌گيرند. با وجود اينکه منابع متعدد تأمين مالى وجود دارد، هيچ‌يک نمى‌توانند جانشين وام‌هاى تجارى و صنعتى که به‌صورت حد اعتبار، اعتبار در حساب جارى و وام‌هاى يک‌ماهه در اختيار شرکت‌ها قرار مى‌گيرند باشند.


سياست بانک‌ها در حفظ رابطه با مشترى (تعيين مدير رابط) از دلايل عمده استفاده شرکت‌ها از وام‌هاى بانکى است. بانک‌ها با ايجاد اين نوع رابطه به‌صورت يک مشاور تأمين مالى براى شرکت‌ها درمى‌آيند. وام‌هائى که به‌صورت اعتبار در حساب جارى به شرکت‌ها داده مى‌شود. به‌گونه‌اى است که نيازهاى کوتاه‌مدت شرکت‌ها را تأمين مى‌کند و به‌‌دلايل زير انعطاف‌پذير هستند:


۱. شرکت در موقع نياز از اين منبع مالى استفاده مى‌کند.


۲. شرکت وام‌گيرنده الزامى ندارد که از تمام اعتبار تخصيص‌يافته استفاده کند.


۳. معمولاً شرکت وام‌گيرنده مى‌تواند قبل از سررسيد بدهى خود را بازپرداخت کند، بدون اينکه مجبور باشد هزينه‌هاى اضافى (به‌عنوان جريمه پرداخت قبل از موعد) بپردازد.


معمولاً وام‌هائى که به‌صورت اعتبار در حساب جارى است از اوراق تجارى گرانتر تمام مى‌شود. به‌علاوه، مانده‌جبرانى باعث مى‌شود که نرخ بهره مؤثر افزايش يابد. هزينهٔ بهره اعتبارات تخصيص‌يافته ولى استفاده‌نشده (بهره اعتبارات استفاده‌نشده) از هزينه‌ٔ مربوط به نگهدارى مانده‌هاى جبرانى که در ساير وام‌هاى تجارى مرسوم است بيشتر است، ولى فقط شرکت‌هاى بزرگ مى‌توانند اوراق تجارى منتشر کنند و از اين منبع مالى استفاده کنند. حتى شرکت‌هائى که مى‌توانند اوراق تجارى منتشر کنند به بانک‌هاى تجارى (براى تأمين مالي) اعتماد مى‌کنند و آنها را از منابع عمده و مهم تأمين مالى به حساب مى‌آورند؛ زيرا وام‌هائى که به‌صورت اعتبار در حساب جارى است انعطاف‌پذير هستند و از طرفي، اهميت اين بانک‌ها به‌دليل ساير خدمات مفيدى است که به شرکت عرضه مى‌کنند.