بانک وام‌دهنده از ماندهٔ وامى که طبق قرارداد در اختيار شرکتى قرار مى‌دهد بهره مى‌گيرد. ميزان اين بهره نشان‌دهندهٔ پولى است که به بانک پرداخت مى‌شود. البته در ازاء وامى که آن بانک در اختيار شرکت قرار داده است و مقدار بهره براساس درصدى از کل وام که در آن ماه شرکت از آن استفاده نکرده است محاسبه مى‌گردد. معمولاً بانک از مانده‌وام‌هائى (وام تخصيص‌يافته ولى استفاده‌نشده) که به‌صورت اعتبار در حساب جارى يا وام‌هاى يک‌ماهه (بسيار کوتاه‌مدت) در اختيار شرکت‌ها قرار مى‌دهد چنين بهره‌اى مى‌گيرد.


يک قرارداد وام از نوع اعتبار در حساب جاري، احياناً داراى دو شرط است: اول، حفظ مانده‌جبرانى از سوى شرکت گيرنده وام و دوم، منظور کردن بهره براى مانده استفاده‌نشده از وام. براى مثال، احتمال دارد بانکى که طبق قرارداد، وامى از نوع اعتبار در حساب‌جارى در اختيار شرکتى قرار مى‌دهد، از آن شرکت بخواهد که ۱۰ درصد حد اعتبار به‌عنوان مانده‌جبرانى در حساب جارى خود نگه دارد و از مانده‌وام استفاده‌نشده هم سالانه ۴/۱ درصد بهره بگيرد. اگرچه معمولاً شرکت‌ها ملزم به نگهدارى مانده‌جبرانى نسبت به ميزان اعتبارى که بانک به آنها داده است هستند، روند کنونى حاکى از آن است که سياست منظور کردن بهره براى مانده استفاده‌نشده وام، به‌تدريج جانشين روش قبلي، يعنى نگهدارى مانده‌جبراني، مى‌گردد. محاسبه بهره روى مانده‌وام‌هاى تخصيص‌يافته ولى استفاده‌نشده باعث مى‌شود که نرخ بهره مؤثر افزايش يابد (البته تا زمانى‌که ميزان پول گرفته‌شده از مبلغ کل وام کمتر باشد). به‌علاوه، اين بهره‌ها باعث افزايش درآمد بانک وام‌دهنده خواهد شد.


مثال:

شرکتى قرارداد وامى از نوع اعتبار در حساب جارى به مبلغ ۲۰۰ ميليون ريال با يک بانک مى‌بندد. طبق قرارداد، شرکت بايد ۱۰ درصد از کل وام را به‌عنوان مانده‌جبرانى در حساب جارى خود نگه دارد و از بابت مانده استفاده‌نشده وام سالانه ۶ درصد (هرماه ۰۵/۰ درصد) بهره پرداخت کند. اين بانک در ازاء دادن چنين وامى سفته ۹۰ روزه مى‌گيرد. حداقل هر سفته ۵ ميليون ريال است. شرکت انتظار دارد که شرط اول، يعنى نگهدارى مانده‌جبرانى را تأمين کند.


اين قرارداد در اول تيرماه به اجراء درمى‌آيد. شرکت در همين تاريخ مبلغ ۳۰ ميليون ريال (معادل مانده‌جبراني) وام مى‌گيرد. سپس به ترتيب در اول مرداد ۱۰ ميليون ريال و اول شهريور ۱۰ ميليون ريال ديگر وام مى‌گيرد. بهره مربوط به مانده استفاده‌نشده وام، در آخر هرماه محاسبه و منظور مى‌شود. مقدار اين بهره به طريق زير محاسبه خواهد شد:


ماه وام گرفته‌شده
(به ميليون ريال)
مانده استفاده‌نشده وام
(به ميليون ريال)
بهره وام مصرف‌نشده
به هزار ريال (۰۰۰۵/۰)
تير ۲۰ ۱۸۰ ۹۰
مرداد ۳۰ ۱۷۰ ۸۵
شهريور ۴۰ ۱۶۰ ۸۰


در مثال بالا، چنين فرض کرديم که همه وام‌ها در اول هرماه گرفته شده است. علت آن اين بود که خواستيم نحوه محاسبه ميزان بهره وام تخصيص‌يافته و استفاده‌نشده آسان گردد. در عمل و در دنياى واقعي، اين‌گونه وام‌ها در زمان تقاضاى مشترى پرداخت مى‌شود، لذا بهره وام استفاده‌نشده بر مبناى ميانگين مانده روزانه وام (در طول يک‌ماه) محاسبه مى‌شود.