”بودجه سرمايه‌اى ـ capital budget“ عبارت است از مجموعه طرح‌هاى سرمايه‌گذارى که يک وجه مشترک دارند؛ يعنى بازده هريک از اينها در دوره‌هاى بلندمدت (بيش از يک سال) به‌دست مى‌آيد؛ براى مثال طرح‌هاى سرمايه‌گذاى براى دوره‌هاى ۵، ۱۰، ۱۵، يا حتى ۲۰ ساله امرى بسيار متداول است. چنين سرمايه‌گذارى‌هائى را ”سرمايه‌گذارى بلندمدت ـ term investment ـ long“ مى‌نامند.


تشخيص برخى سرمايه‌گذارى‌ها چندان مشکل نيست؛ مانند تشخيص هزينه‌هاى ساختمانى مربوط به ايجاد کارخانه توليدي، يا خريد ماشين‌آلات جديد و جايگزين کردن وسايل قديمى به‌جاى آن و در نتيجه بالا بردن ظرفيت کارخانه. اما تشخيص برخى سرمايه‌گذارى‌ها چندان ساده نيست؛ از جمله تشخيص هزينه‌هاى سنگين تبليغاتى و اجراء برنامه‌هاى تحقيق و توسعه که احياناً مستلزم سرمايه‌گذارى‌هاى چندين ساله خواهد بود. تعيين سودآورى اين قبيل طرح‌ها نيز نسبتاً مشکل است. متنوع ساختن فعاليت شرکت از راه خريد شرکت‌هاى گوناگون و ادغام آنها در يکديگر به‌منظور کاهش خطرهاى احتمالى نيز نمونه‌اى از سرمايه‌گذارى‌ها بلندمدت هستند. برخى شرکت‌ها دامنه فعاليت‌هاى خود را چنان گسترش داده و آنها را متنوع ساخته‌اند که به‌صورت نوعى مجتمع درآمده‌اند. يکى از اين مجتمع‌ها، مجموعه‌اى از شرکت‌ها است که تقريباً همه چيز (از قلم خودنويس تا هليکوپتر) توليد و عرضه مى‌کند. صنعت بانکدارى نيز نمونه جالبى از اين مقوله است. برخى شرکت‌ها فعاليت‌هاى خود را صرف خريد سهام بانک‌هاى ديگر مى‌کنند و برخى نيز توجه خود را معطوف فعاليت‌هاى ديگر از قبيل: داده‌پردازي، پرداخت وام‌هاى بلندمدت به شرکت‌ها (براى خريد ماشين‌آلات سنگين) و خريد اسناد مربوط به حساب‌هاى دريافتنى يا ”حق‌العمل‌کارى ـ factoring“ مى‌کنند.