در بيمهٔ دريائي، بيمه‌گذار بايد در هنگام انعقاد قرارداد داراى نفع بيمه‌پذير باشد يا اگر در هنگام انعقاد قرارداد، نفع بيمه‌پذير نداشت انتظار به‌دست آوردن نفع بيمه‌پذير در زمان وقوع خسارت داشته باشد، در غير اين‌صورت قرارداد باطل است. در بيمه‌هاى کالا، بيمه‌نامه معمولاً همراه با اسناد کالا از يک فرد به فرد ديگر انتقال مى‌يابد. داشتن نفع بيمه‌پذير از اصول اساسى بيمه از جمله بيمهٔ دريائى است. قانون بيمهٔ دريائى انگلستان مصوب سال ۱۹۰۶ نفع بيمه‌پذير را چنين تعريف کرده است: ”بر اساس اين قانون، هر شخصى که منافعى در سفر دريائى داشته باشد داراى نفع بيمه‌پذير است. به‌ويژه شخصى در سفر دريائى داراى منافع است که به نوعى در رابطهٔ حقوقى يا رابطهٔ منصفانه ديگرى با سفر دريائى يا با مورد بيمه‌اى که در معرض خطر است باشد که به‌موجب آن رابطه ممکن است در نتيجهٔ سالم و به‌موقع رسيدن مورد بيمه به مقصد سود ببرد يا از فقدان و آسيب آن متضرر يا به مناسبت آن مسئول واقع شود“. مورد بيمه در بيمهٔ حمل و نقل، محموله است که آن را ”نفع محموله“ مى‌گويند. در خصوص کشتي، مورد بيمه بدنه و ماشين‌آلات است که نفع بدنه خوانده مى‌شود. بنابراين نفع بيمه‌پذير در حمل و نقل دريائى به ”نفع بيمه‌پذير کالا“ و ”نفع بيمه‌پذير بدنهٔ کشتي“ تقسيم مى‌شود. نفع بيمه‌پذير کالا شامل انواع منافع مربوط به حمل کالا است و در مورد کشتى شامل انواع منافع مربوط به کشتى است.