موضوع بيمهٔ اجبارى اتومبيل را از دو جنبهٔ معايب و محاسن مى‌شود بررسى کرد:


- از ديد عموم مردم، اين مزيت را دارد که شخص آسيب‌ ديده، در مقابل حوادث وسايل نقليه تا ميزانى‌که قانون معين کرده است تأمين دارد و غرامت دريافت مى‌کند.


- از نظر دارندگان وسايل نقليه، وجود بيمهٔ اجبارى نهايتاً باعث افزايش حق بيمه مى‌شود زيرا اطمينان به‌وجود بيمه باعث مى‌گردد که شخص آسيب‌ ديده بتواند به دادگاه مراجعه و درخواست غرامت بيشترى کند. معمولاً دادگاه نيز سعى مى‌کند حداکثر تعهدات شرکت بيمه را تعيين کند که افزايش تعداد و ميزان غرامت‌هاى پرداختى باعث فزونى حق بيمه مى‌شود.


- از ديد بيمه‌گر، افزايش درآمد حق بيمه باعث امکان فزونى ميزان سرمايه‌گذارى و سود حاصل از آن مى‌شود و ضمناً عامل اجبار باعث افزايش و سهولت فروش بيمه‌نامه‌هاى اتومبيل مى‌شود (چون اغلب، بيمه - فروخته - مى‌شود ولى موقعى‌که اجبارى شد در حقيقت - خريده - مى‌شود).


از مشکلاتى که بيمه‌گر با آن مواجه مى‌شود، يکى در مورد خسارت وسايل نقليه‌اى است که بيمه‌نامه ندارند و ديگري، افزايش دخالت دولت در نحوهٔ صدور بيمه‌نامه. دولت، بيمه را يکى از مشکلات جامعه تلقى مى‌کند و به همين سبب آزادى عمل بيمه‌گر را محدود مى‌سازد. مشکل ديگرى که براى بيمه‌گران به‌وجود مى‌آيد، در خصوص تعديل حق بيمهٔ متناسب با افزايش ضريب خسارت است.