در سال‌هاى اخير، در زمينهٔ يکنواخت‌کردن نرخ حق بيمه اقدام‌‌هائى به‌عمل آمده و پيشرفت‌هائى نيز حاصل شده است. در مورد خسارت‌هاى وارده به شخص ثالث، بيشتر در قدرت موتور تکيه دارند ولى نحوهٔ اندازه‌گيرى بسيار مشکل است زيرا کيفيت بايد به کميت تبديل شود.


با استناد به آمارهاى موجود، عواملى که در تعيين نرخ حق بيمه دخالت دارند به دو دسته تقسيم مى‌شوند: اتومبيل و راننده.


- در مورد اتومبيل، عناصر مؤثر عبارتند از:

۱. قدرت موتور

۲. نوع اتومبيل، ساخت و مدل

۳. ارزش، سن، تسهيلات

۴. مورد استفاده

- عناصر مؤثر براى ارزيابى راننده:

۱. سن

۲. حرفه

۳. جنس

۴. موارد استفاده از اتومبيل

۵. مسافت

۶. تجربهٔ رانندگى (سابقهٔ خسارت و جرم‌هاى رانندگي)

۷. مهارت رانندگي

۸. ميزان هوش

۹. شخصيت

۱۰. واکنش در مقابل علائم راهنمائى و رانندگي.


بررسى‌هاى آمارى که در مورد نرخ بيمهٔ اتومبيل صورت گرفته، نشان‌دهندهٔ آن است که تعيين نرخ باتوجه به خصوصيات راننده و نحوهٔ رانندگى وي، بسيار دقيق‌تر از نرخى است که بر اساس ارزيابى مشخصات فنى اتومبيل به‌دست مى‌آيد. ثابت شده است که در اغلب حوادث رانندگي، شخصيت راننده تأثير بيشترى از اتومبيل دارد. بيمهٔ اجبارى اتومبيل، در عمل باعث سلب آزادى بيمه‌گر در انتخاب بيمه‌گذار مى‌شود. زيرا صرف اجبارى ‌بودن آن بيمه‌گر را ملزم به صدور بيمه‌نامه مى‌کند و بيمه‌گر نمى‌تواند پيشنهادهاى دريافتى را رد کند. تنها مرجع، صادرکنندهٔ گواهينامهٔ رانندگى است که مى‌تواند گواهينامهٔ رانندگى اشخاصى را که صلاحيت رانندگى خود را از دست مى‌دهند فسخ کند يا اينکه آزمايش‌هاى دقيق‌تري، چه به‌طور تئورى و چه به ‌شکل عملى و روانى و فيزيکي، براى متقاضيان گواهينامهٔ رانندگى برقرار نمايد. البته بررسى مشکلات راهنمائى و رانندگى و بيمهٔ اتومبيل در کشورهاى مختلف جهان، مسائل پيچيده‌اى دارد و عوامل مؤثر در آنها نيز در کشورهاى مختلف جهان، مسائل پيچيده‌اى دارد و عوامل مؤثر در آنها نيز در کشورهاى گوناگون و حتى در دورن يک کشور متفاوت است. مثلاً، عاملى که در يک کشور، کوچک و ناچيز به‌شمار مى‌آيد و قانون از آن چشم مى‌پوشد، امکان دارد در کشور ديگر، عامل اصلى به‌حساب آيد و بحث‌انگيز و فاجعه‌ساز تلقى شود. در زير به‌برخى از اين عوامل اشاره مى‌شود:


۱. حساسيت جامعه در مورد رعايت علايم راهنمائى و رانندگي. در بعضى کشورها اين مسئله به‌طور کلى حل‌ شده و بى‌توجهى به ‌علايم رانندگى کمتر مشاهده مى‌شود. در صورتى‌که در برخى کشورها (مثل کشور خودمان) تعداد حوادثى که ناشى از رعايت‌نکردن علايم راهنمائى و رانندگى است کم نيستند. در نتيجه، اين عامل در کشور ما بيشتر روى نرخ اثر مى‌گذارد تا در کشورى که اين موضوع به‌دليل موارد بسيار نادر آن چشم‌پوشيدنى است.


۲. رانندگى پس از مصرف مشروبات الکلي، از عوامل تشديد خطر است. در کشورهاى مسلمان‌نشين به‌ويژه در کشور ما، اين موضوع به‌طور کلى منتفى است و عاملى مؤثر در تعيين ميزان حق بيمه به‌شمار نمى‌رود.


۳. ممنوعيت تردد وسايل نقليهٔ شخصى در ساعات معينى از روز و در مناطق مخصوص (طرح ترافيک). اين مقررات باعث کاهش حوادث رانندگى مى‌شود و از بار ترافيک مى‌کاهد.


۴. نحوۀ شهرسازي، تعداد وسايل نقليه، نحوهٔ استفاده از وسيلهٔ نقليه و چگونگى توزيع جمعيت، عواملى هستند که مى‌توانند در تعيين نرخ بيمه مؤثر باشند.


۵. استفاده از پارکينگ که عامل مؤثرى در کاهش تعداد حوادث نقليهٔ موتورى به‌شمار مى‌رود.


۶. اجبارى ‌بودن استفاده از وسايل ايمنى نصب ‌شده در درون اتومبيل (مانند کمربند ايمني).


۷. الزام رانندگان به داشتن برگ معاينهٔ فنى وسيلهٔ نقليه.


۸. سن و جنس رانندگان.


۹. کيفيت و ميزان دقت در آزمايش‌هاى رانندگى و معاينات پزشکى براى صدور گواهينامه.


۱۰. نحوهٔ ميزان جرايم رانندگي.


۱۱. آموزش فرهنگ رانندگى از طريق وسايل ارتباط جمعي.


۱۲. تأثير سابقهٔ رانندگى در تعيين ميزان حق بيمه.


۱۳. کيفيت اتومبيل‌هاى موجود (در بعضى کشورها از اتومبيل بيش از عمر مفيد آن استفاده مى‌شود و اغلب اتومبيل‌هاى موجود از مدل‌هاى قديمى هستند).


۱۴. نحوهٔ تعمير و نگهدارى و سرويس اتومبيل (در بعضى کشورها تعميرگاه‌هاى مجهز و مجاز براى ارائه سرويس استاندارد وجود ندارد).