در اين سيستم، بيمه‌گران براى تشويق رانندگان و همچنين ايجاد ثبات در پرتفوى شرکت، به رانندگانى که سابقهٔ خسارتى آنها از حد متوسطى که شرکت تعيين مى‌کند پائين‌تر باشد، تخفيف قايل مى‌شوند. برخلاف، در مورد رانندگانى که سابقهٔ خسارتى بد داشته باشند و ميزان خسارت آنها بالاتر از آن حد متوسط باشد، حق بيمهٔ کامل دريافت مى‌کنند. گهگاه ميزان تخفيف حتى به ۶۰ تا ۷۰ درصد نيز مى‌رسد. تنها اشکال آن است که چون حق بيمه با توجه به‌ميزان خسارت تعيين مى‌شود ممکن است که بيمه‌گذارى به‌رغم دارا بودن سابقهٔ خوب، با يک خسارت بزرگ ناگزير شود حق بيمهٔ بيشترى بپردازد که اين عمل با فلسفهٔ وجودى اين سيستم مغاير است. در اين سيستم، سابقهٔ بيمه‌گذار بيمه‌گر قبلى به بيمه‌گر بعدى منتقل مى‌شود.