به بيمه‌هاى بازرگاني، ”بيمه‌هاى اختياري“ هم اطلاق مى‌شود و در آن بيمه‌گذار به ميل خود و آزادانه به تهيهٔ انواع پوشش‌هاى بيمه‌اى بازرگانى اقدام مى‌کند. در بيمه‌هاى بازرگاني، بيمه‌گذار و بيمه‌گر در مقابل هم متعهد هستند: بيمه‌گر در مقابل دريافت حق بيمه از بيمه‌گذار، تأمين بيمه‌اى در اختيار وى قرار مى‌دهد.


بيمه‌هاى بازرگاني، با توجه به‌نوع و طبيعت خطر، به دو دستهٔ بزرگ بيمه‌هاى دريائى و غيردريائى تقسيم مى‌شود. تقسيم‌بندى ديگرى که تقريباً منسوخ‌ شده و مورد استفاده نيست، تقسيم به بيمه‌هاى اموال و اشخاص است. بازارهائى نيز وجود دارند که به‌موجب آنها بيمه‌هاى بازرگانى به‌ دو دستهٔ بيمه‌هاى زندگى و غيرزندگى تقسيم مى‌شوند. اصولاً بازارهاى بيمه‌اى با توجه به قوانين و مقررات بيمه‌اى و ساختار بازار از تقسيم‌بندى‌هاى مختلف استفاده مى‌کنند. بيمه‌هاى بازرگانى به بيمه‌هاى اشياء، مسئوليت، زيان پولى و بيمهٔ اشخاص و بيمه اتکائى تقسيم شده‌اند.