خطرهاى مورد تعهد بيمه‌گران دريائى که زير عنوان ”حوادث دريا“ بررسى و بيمه مى‌شوند. همانا خطرهاى عادى و جارى حمل‌ونقل کالاها است که به‌طور معمول شرکت‌هاى بيمه طبق نرخ و شرايط و ضوابط و شرايط مصوب بيمه، آنها را بيمه مى‌کنند. افزون بر اين خطرهائى وجود دارد که وقوع آنها ممکن است موجب خسارت کالاهاى مورد حمل شود ولى بيمه‌گران به‌طور معمول آنها را بيمه نمى‌کنند مگر آنکه در خصوص بيمهٔ آنها توافق ويژه‌اى ميان بيمه‌گر و بيمه‌گذار حاصل شده باشد مانند خطر جنگ و اعتصاب.

شرايط و ضوابط موسوم به A

در اين پوشش بيمه‌اى، که فراگيرترين فرمول تأمينى در زمينهٔ بيمهٔ حمل‌ونقل کالاها است، همهٔ خطرها و حوادث دريا که در جريان حمل‌ونقل احتمال رخ دادن دارند موضوع بيمه قرار مى‌گيرند (خطرهاى عادى مشمول بيمه)؛ ولى عيب ذاتى يا فساد سرشتى و مانند آنها و مواردى‌که بيمهٔ آنها مستلزم توافق ويژه ميان بيمه‌گر و بيمه‌گذار است از گسترهٔ تعهد بيمه‌گران بيرون است و تنها پس از انجام توافق ياد شده مى‌توان بيمهٔ آنها را پذيرفت. پس در اين نوع پوشش اصل بر پذيرش و تعهد تمام خطرهاى مشمول بيمه است به ‌استثناء موارد بيرون از گسترهٔ تعهد بيمه‌گر. بنابراين بيمه‌گر متعهد جبران هر نوع خسارت وارد به کالاهاى مورد بيمه خواهد بود مگر آنکه عدم تعهد خويش را با آوردن دليل و سند معتبر به اثبات رساند و از جبران زيان بخشوده شود.


در عمل، اين فرمول پوششى فراگير در مورد کالاهاى آسيب‌پذير با کالاهائى که احتمال ورود خسارت به آنها بر اثر حوادث دريا در جريان حمل‌ونقل بيشتر است کاربرد دارد. اضافه کنيم که در اين نوع تأمين فراگير ”خسارت مشترک يا همگانى“ و هزينه‌هاى امداد و نجات نيز در تعهد بيمه‌گران است.

بيمه با شرايط B

در اين فرمول پوششى بيمه‌گران تنها جوابگوى خسارت‌هائى هستند که بر اثر وقوع خطرها و حوادث معين و پيش‌بينى شده در بيمه‌نامه ايجاد مى‌شوند. خطرهاى مورد تأمين شامل از بين رفتن يا آسيب‌ديدگى کالاهاى مورد بيمه بر اثر وقوع يکى از خطرها و حوادث زير:


آتش‌سوزى يا انفجار؛ به گل نشستن، غرق شدن، واژگون شدن کشتى يا وسيلهٔ حمل‌ونقل آبى؛ واژگونى يا از خط خارج‌شدگى وسيلهٔ حمل‌ونقل زمينى کالاها، تصادف يا تصادم کشتى‌ها يا وسيلهٔ نقليهٔ آبى به اجسام خارجى (به‌جز با آب)، باراندازى کالا در بندر اضطرارى، زمين‌لرزه، آتشفشان و صاعقه، از بين رفتن يا خسارت ناشى از فدا کردن يا به دريا انداختن کالاها در حالت ضرورت سبک‌سازى کشتى (زيان همگانى)، وارد شدن آب دريا، درياچه يا رودخانه به کشتى يا به ‌وسيلهٔ نقليهٔ آبى يا کانتينرها و محل نگهدارى کالاها و از بين رفتن کامل هر بسته کالا يا افتادن آن در آب به‌هنگام بارگيرى و باراندازى.

بيمه با شرايط C

در اين نوع پوشش بيمه‌اى تعهد بيمه‌گران محدودتر است و دربر گيرندهٔ جبران خسارت‌هائى است که بر اثر حوادث پيش‌بينى‌ شده در بيمه‌نامه به کالاهاى مورد بيمه وارد مى‌شود. حوادث مشمول بيمه در اين فرمول عبارتند از: آتش‌سوزى يا انفجار، به گل نشستن، غرق شدن يا واژگون شدن کشتى يا دوبه، تصادف يا تصادم کشتى يا دوبه يا اجسام خارجى (به‌جز آب)، باراندازى در بندر اضطرارى، خسارت بر اثر به آب انداختن برخى از کالاها (زيان همگانى يا مشترک). از ديدگاه حقوقى و شيوهٔ اثبات ادعا و خسارت، تفاوت مهمى ميان شرايط فرمول A با فرمول‌هاى پوشش B و C وجود دارد و آن اينکه در تأمين فراگير يا بيمهٔ تمام خطر (شرط A)، اصل بر متعهد بودن بيمه‌گر است مگر آنکه خود خلاف آن را يا عدم تعهد خود را به اثبات برساند.


در حالى‌که در بيمه‌هاى با شرايط B و C بار اثبات خسارت يا اثبات رابطهٔ عليت ميان زيان وارد شده و وقوع خطر موضوع بيمه بر دوش بيمه‌گذار است. بدين معنا که بيمه‌گذار مى‌بايد ثابت کند که خسارت وارد بر او بر اثر وقوع يکى از حوادث مشمول بيمه است.