آماج فرجامين بيمهٔ همگانى (اجبارى) شخص ثالث پشتيبانى از حقوق زيانديدگان و جبران خسارت وارد به آنها است. تصفيهٔ خسارت‌ها، بر پايهٔ شرايط بيمه‌نامهٔ متکى به قانون‌هاى بيمه‌اى، به‌ويژه قانون بيمهٔ اجبارى شخص ثالث انجام مى‌شود. بيشتر خسارت‌ها به شيوهٔ دوستانه و تعدادى از آنها با مراجعه به دادگاه و صدور رأى تصفيه مى‌شوند.


- اعلام وقوع خطر (اعلام خسارت) از طرف بيمه‌گذار:

در اجراء قرارداد بيمه، بيمه‌گذار متعهد به اعلام وقوع خطر در اسرع وقت ممکن است. بيمه‌گر با دريافت اين آگهى، تحقيق لازم را دربارهٔ علت و چگونگى وقوع حادثه انجام مى‌دهد.


- تحقيق و گزارش:

فرستادن بازرس يا کارشناس خسارت جهت آگاهى يافتن از علت و کيفيت وقوع خطر و ميزان خسارت و شمار زيانديدگان از جمله اقدام‌هاى بيمه‌گر براى روشن شدن موضوع و سهولت تصميم‌گيرى در زمينهٔ تصفيهٔ خسارت است.


- تشکيل پرونده:

گردآورى تمام سندها و مدرک‌ها و کسب آگاهى لازم دربارهٔ شرايط وقوع خطر و ميزان خسارت ايجاب مى‌کند که براى هر اعلام خسارت يک پرونده تشکيل شود. پروندهٔ خسارت داراى يک شماره است و بيمه‌نامه و مدارک بيمه‌اى نيز بدان پيوست مى‌شود. وقتى پروندهٔ خسارت تکميل شود تصفيه‌گر خسارت، که يک متخصص بيمه است، آن را از جهت درستى و اعتبار قانونى مدارک و از جهت شرايط و ضوابط بيمه‌اى ناظر و حاکم بر موضوع، مطالعه و بررسى مى‌کند و به داورى و تصميم‌گيرى مى‌پردازد. در مورد خسارت‌هاى قابل جبران دستور پرداخت صادر مى‌شود و خسارت‌هاى غيرقابل جبران به‌طور مستدل مردود اعلام مى‌شود.


- درخواست غرامت ثالث زيانديده:

وقوع هر حادثه‌اى خود به خود موجب پرداخت خسارت نمى‌شود، بلکه شخص ثالث زيانديده مى‌بايد براى دريافت خسارت مدارک لازم را به بيمه‌گر ارائه دهد و رابطه عليت ميان خسارت و حادثهٔ عامل زيان را ثابت کند. زيرا همان‌گونه که در مبحث ”مفهوم خسارت“ بيان کرديم به‌نظر متخصصان و صاحب‌نظران بيمه، درخواست غرامت از طرف زيانديدگان يکى از عصرهاى تشکيل خسارت و الزام بيمه‌گر به جبران آن است.