تمام قراردادها و روابط بايد مبتنى بر حسن‌ نيت باشد ولى در بيمه، حسن نيت از عوامل اساسى تنظيم رابطه بين تعهدات طرفين است. براى طرفين بيمه‌گر اين امکان وجود ندارد که قبل از صدور بيمه‌نامه و قبول تعهد جبران خسارت احتمالى هر يک از اموالى را که براى بيمه‌کردن به او عرضه مى‌شود از نزديک ملاحظه و کيفيات خطر آن را ارزيابى کند. لذا از نظر قانون بيمه وظايفى براى طرفين قرارداد در نظر گرفته‌شده (در جهت اجراءِ اصل حسن نيت) که عبارت است از اصل حسن نيت در مورد بيمه‌گذار و اصل حسن نيت در مورد بيمه‌گر.