اين سازمان به‌عنوان يکى از مؤسسات تخصصى سازمان ملل در آوريل سال ۱۹۶۴ با ۲۶ عضو آغاز به‌کار نمود. هدف‌ها و مقاصد عمدهٔ آنکه در ميثاق مربوطه ذکر شده عبارت‌ است از: توسعه مطمئن و منظم هواپيمائى کشورى بين‌المللى در سراسر جهان ـ تشويق صنايع هواپيماسازى جهت مصارف صلح‌آميز ـ تشويق ايجاد و توسعه خطوط هوائي، فرودگاه‌ها و تسهيلات هوانوردي، برآوردن نيازهاى مردم جهان براى مسافرت‌هاى هوائى مطمئن، مرتّب، صحيح، باصرفه، و به‌طور کلّى کمک به توسعه کليه جنبه‌هاى فنى هواپيمائى کشورى بين‌المللى که در سال ۱۹۸۲ تعداد ۱۴۸ کشور در ايکائو عضويت داشته‌اند و مقرّ آن منترئال (کانادا) مى‌باشد.


گيتاشناسى کشورها ـ جغرافياى طبيعى سياسي، اقتصادى و تاريخى تأليف آقاى محمود محجوب و آقاى فرامرز ياورى صفحهٔ ۴۳۱.


حال‌ که تا حدودى به اهداف و مقاصد عمدهٔ سازمان مزبور آگاهى نسبى حاصل گرديد توضيح اين نکته لازم است که در حمل و نقل هوائى اعم از مسافرى يا بارى و يا مختلط به‌طور کل دو نوع حمل و نقل وجود دارد.


۱. حمل و نقل داخلى (International civil Aviation or ganization (icao


۲. حمل و نقل بين‌المللى


براى حمل و نقل هوائى داخلى به فرودگاه‌هاى کوچک که هواپيماهاى مسافربرى يا بارى بتوانند مسافرين و يا بارها را از مراکز استان‌ها به شهرستان و يا بالعکس جابه‌جا نمايند احتياج هست که از جمله امکانات لازم مى‌توان موارد زير را نام برد.


۱. برج مراقبت براى هدايت و کنترل هواپيماها در موقع فرود و پرواز


۲. سالن انتظار ـ براى مسافرين و بدرقه کنندگان و استقبال کنندگان


۳. محل فروش بليط


۴. مرکز خريد براى تهيه بعضى از وسايل ضرورى


۵. نمازخانه و دستشوئي


۶. وجود چند خطّ تلفنى براى برقرارى تماس


۷. محلّى براى مأمورين انتظامى


۸. محلّى براى کارکنان و مسوؤلان فرودگاه


۹. ايجاد سرويس حمل ونقل براى جابه‌جائى کسانى که به فرودگاه وارد مى‌شوند و از آنجا خارج مى‌گردند.


۱۰. ساير وسايل و امکانات لازم