امروزه تجارت و بازرگانى و خريد و فروش اجناس و ارسال کالا از محلى به محل ديگر توسعه فراوانى پيدا نموده است و تجّار و ساير مردم مرتباً درصدد ارسال کالا از شهرى به شهر ديگر و يا از بندرى به بندر ديگر و نهايتاً از مقصدى به مقصد ديگر مى‌باشند و به اين جهت موضوع حمل و نقل و متصديان حمل و نقل در قانون تجارت و ساير قوانين عنوان خاص و ويژه‌اى دارد همچنان‌که ماده ۳۷۷ قانون تجارت دربارهٔ متصدى حمل و نقل چنين مى‌گويد: متصدّى حمل و نقل کسى است که در مقابل اجرت، حمل و نقل اشياء را به عهده مى‌گيرد.


بنابراين حمل و نقل يعنى انتقال کالا از جائى به جاى ديگر در قانون مورد توجّه قرار گرفته و تابع ضوابط و مقررّات خاصى مى‌باشد و ممکن است از راه‌هاى آبى يعنى به‌وسيله کشتي، ناوچه، قايق و ديگر وسايل حمل و نقل دريائى انجام گيرد و يا از طريق راه‌هاى هوائى و به‌وسيله وسايل حمل و نقل هوائى مثل هواپيما صورت گيرد.


به همين جهت قانون تجارت در بند ۲ ماده ۲ اين مسئله را مورد توجّه قرار است و مى‌گويد: تصدّى به حمل و نقل از راه خشکى يا آب يا هوا به هر نحوى که باشد و علاوه بر مواردى که بيان شد موضوع حمل و نقل و شرايط و مقررّات حاکم بر آنها تحت عنوان قرارداد حمل و نقل از ماده ۳۷۷ الى ۳۹۴ قانون تجارت به‌طور صريح تعيين شده است که در اينجا به برخى از مسائل و امور مربوطه به آن اشاره مى‌شود.