در قانون مزبور تقريباً بيشتر شرايط اساسى و کلى بيمه مورد توجه قرار گرفته است و نکات مهم آن را به طريق زير مى‌توان بر شمرد:


۱. اهليّت طرفين عقد يا قرارداد بيمه


۲. فسخ و بطلان بيمه


۳. مسؤوليّت بيمه‌گر در مورد خسارات وارده


۴. ورشکستگى يا افلاس بيمه‌گر


۵. حقوق بيمه‌گذار و بيمه‌هاى مختلف


۶. انواع خسارات وارده


ـ خسارات مربوط به حريق

ماده ۲۱ـ قانون مزبور در مورد خساات ناشى از آتش‌سوزى چنين مى‌گويد:


خسارات وارده از حريق که بيمه‌گر مسؤول آن مى‌باشد عبارت است از:


۱ - خسارات وارده به موضوع بيمه از حريق اگرچه در نزديکى آن واقع شده باشد.


۲ - هر خسارت يا تنزل قيمت وارده به اموال از آب يا وسيله ديگرى که براى خاموش کردن آتش به‌کار برده شده است


۳ - تلف شدن يا معيوب شدن مال در موقع نجات دادن آن از طريق حريق.


۴ - خسارات وارده به اموال بيمه‌شده در نتيجه خراب کردن کلى يا جزئى بناء براى جلوگيرى از سرايت يا توسعه حريق.


که علاوه بر تعيين خسارت حاصله در نتيجه آتش‌سوزى طرز و نوع محاسبه خسارت نيز محلوظ نظر قرار گرفته که در ماده بعدى تصريح گرديده است.



ـ محاسبه خسارات بيمه

در مورد نحوه و طريق احتساب خسارات وارده ماده ۲۲ همان قانون چنين مى‌گويد:


در بيمه‌هاى ذيل خسارت به اين طريق حساب مى‌شود:


۱ - در بيمه حمل و نقل قيمت مال در مقصد.


۲ - در بيمه منافعى که متوقّف بر امرى است يا منافعى که در صورت پيشرفت امر عايد بيمه‌گذار مى‌شود. مثل منافعى که در اثر امر حمل کالا يا فروش آن عايد مى‌گردد.


۳ - در بيمه محصول زراعتى قيمت آن در سر خرمن و موقع برداشت محصول، محاسبه مى‌گردد.


۴ - در بيمه عمر يا نقص يا شکستن عضوى از اعضاء بدن مبلغ پرداختى که بعد از مرگ يا نقص عضو بايد به‌طور مقطوع در موقع عقد بيمه بين طرفين معيّن شود.


لازم به ذکر است که در قوانين مجازات اسلامى ديه قتل و قطع و نقص هر يک از اعضاء بدن اعم از حواس ظاهرى و درونى در قانون ديات تعيين گرديده است و براى انعقاد قرارداد بيمه درباره بيمه عمر يا بيمه نقص يا قطع عضو و يا اعضاء بدن با رعايت قانون مزبور بايد بيمه‌نامه تنظيم گردد و در حال حاضر در بيمه حوادث ناشى از رانندگى که منتهى به قتل يا قطع يا شکستن بعضى از اعضاء يا نقص آنها بشود. شرکت‌هاى بيمه با توجه به ميزان ديه قانونى حق بيمه اخذ مى‌نمايند.