در پاره‌اى از موارد برحسب عرف تجارت ممکن است مطالبى در متن برات قيد گردد که جنبه الزام و تکليف نداشته باشد بلکه در اختيار صادرکننده برات يا محال‌عليه يا فرد ديگرى مى‌باشد منتهى بايد توجه داشت که شرايط يا مندرجات مزبور با شرايط صورى يا صورت برات نبايد تعارض داشته باشد و به اعتبار آنها لطمه‌اى وارد نسازد که از جمله مندرجات اختيارى موارد زير را مى‌توان نام برد.

تعيين محال عليه ثانوى

چنانچه براى صادرکننده برات اين احتمال و تصور وجود داشته باشد که محال‌عليه از پرداخت وجه برات خوددارى خواهد نمود شخص ديگرى را به‌عنوان محال‌عليه ثانوى تعيين و معرفى مى‌نمايد تا در صورتى‌که محال‌عليه اولى وجه را پرداخت ننمود به محال‌عليه دوم مراجعه نمايد تا هم در پرداخت وجه تأخير زيادى حاصل نشود و هم کار به مراجع قضائى احاله نگردد.

قيد اعاده برات بدون مخارج

به اين معنى که برات‌دهنده شرط مى‌نمايد چنانچه برات‌گير از پرداخت وجه خوددارى نمود دارنده براى اخذ وجه به خود او مراجعه نمايد منتهى بدون محاسبه مخارجى که براى وصول آن متحمل گرديده است.

درج اعلام ثانوى يا اطلاع بعدى

منظور اين است که براى حصول اطمينان در مورد پرداخت آن برات‌گير منتظر اعلام بعدى صادرکننده برات بشود که به‌وسيله تلفن، نامه يا تلگراف به او اعلام مى‌گردد.


در چنين صورتى برات‌گير پس از وصول نامه يا تلگراف برات را قبول مى‌نمايد و چنين شرطى در معاملات بين‌المللى بيشتر مورد استفاده قرار مى‌گيرد.

شرط پرداخت بدون اعلاميه بعدى

که در چنين صورتى هيچ‌گونه قيد و شرطى وجود ندارد و برات‌گير بايد قبول يا نکول برات را در ظرف ۲۴ ساعت اعلام نمايد.