اسناد عادى

به‌جز اسناد رسمى هر نوشته‌اى که کسى از فرد يا افراد و يا اشخاص در دست داشته باشد و بيانگر حقوقى براى او باشد سند عادى محسوب مى‌شود مانند رسيدى که کسى از ديگرى در مقابل پولى که به او پرداخت نموده است داشته باشد. يا رسيد تحويل جنسى که کسى به انبار تحويل داده است و تمام کاغذها و نوشته‌هاى مربوط به خريد و فروش کالاهاى مختلف مانند طلا، نقره، فرش، و امثال اينها.

اسناد رسمى

۱. در ادارات ثبت اسناد و املاک تنظيم شده باشد.


۲. در دفاتر اسناد رسمى تنظيم گرديده باشد.


۳. در نزد مأمورين رسمى و در حدود صلاحيت آنها و بر طبق مقررات قانونى تنظيم شده باشد.

تفاوت اسناد عادى و رسمى

سند رسمى و عادى هر دو معتبر مى‌باشند اما اعتبار اسناد رسمى از اسناد عادى بيشتر است و در صورتى‌که برابر قوانين و مقررّات تنظيم شده باشند و کليه جهات و تشريفات قانونى رعايت شده باشد.


۱. برابر قانون ثبت و قانون مدنى و آئين دادرسى مدنى و ساير قوانين مربوطه معتبر مى‌باشد.


۲. رونوشت مصدق آنها به‌منزله خود سند مى‌باشد.


۳. قضات و مأمورين دولتى بايد آنها را معتبر بدانند و اگر بدون هيچ‌گونه دليلى از معتبر شناختن آنها خوددارى نمايند قابل تعقيب ادارى يا انتظامى خواهند بود.


۴. در مقابل اسناد رسمى ترديد و انکار مسموع نمى‌باشد بلکه فقط مى‌توان ادعاى جعل نمود.


۵. اسناد رسمى براى طرفين معامله و جانشينان آنها مانند وراث، وکيل، وصى و منتقل‌اليه نيز معتبر مى‌باشد.