گاهى اوقات معامله‌اى مبنى بر فروش جنسى بين دو تاجر انجام مى‌شود به اين ترتيب که يکى از آنها مثلاً مقدار سى تن برنج درجه يک به ديگرى مى‌فروشد که ثمن آن را ۶ ماه ديگر اخذ نمايد و چون به او اعتماد ندارد شرط مى‌نمايد که پس از فروش، برنج‌ها در انبار او به‌عنوان امانت باقى بماند اگر خريدار بتواند آنها را بفروشد در محل انبار صاحب اوليه کالا پول را به او مى‌دهد و جنس را از انبار خارج و به خريدار جديد تحويل مى‌نمايد. در اين قبيل معاملات، خريدارى که معمولاً سرمايه‌اى ندارد و يا سرمايه او اندک مى‌باشد با قيد اين شرايط، جنسى را خريدارى مى‌کند اما چون وجه آن را به صاحب آن نمى‌پردازد جنس به او تحويل نمى‌شود بلکه به‌عنوان وديعه نزد مالک اول باقى مى‌ماند ولى پس از آنکه آن را فروخت، ضمن اينکه پول صاحب آن را مى‌دهد از فروش آن سودى هم عايد خود وى مى‌شود. که در حال حاضر در پاره‌اى از موارد چنين معاملات و معاملات مشابه ديگرى مانند اجاره به شرط تمليک و معرفى ضامن معتبر (ضمان تجاري) در بين تجار مرسوم و متداول است که بيشتر مبتنى بر کمک و احسان و ارفاق به خريدار مى‌باشد.