بانک يا پايگاه اطلاعاتى مجموعه‌اى از اطلاعات است که به‌منظور تأمين نيازهاى اطلاعاتى کاربردهاى مختلف، حذف دوباره‌کارى و ايجاد هماهنگى و استقلال اطلاعات سازمان مى‌يابد. روش‌هاى مختلفى براى سازمان دادن به اطلاعات در بانک‌هاى اطلاعاتى مورد استفاده قرار مى‌گيرد که هدف اصلى تمام آنها تأمين دسترسى مستقيم به اطلاعات موردنظر مى‌باشد. برخى از ساختارهاى عمده بانک‌هاى اطلاعاتى به‌شرح زير است:

ساختار شبکه‌اى

اگر در ساختار درختي، ساقه‌ها و برگ‌ها نيز با فهرست‌ها يا اشاره‌گر‌هائى (Pointer) به يکديگر مربوط شوند به‌طورى‌که بدون نياز به پائين آمدن از درخت و دوباره بالا رفتن، بتوان از شاخه‌اى به شاخه ديگر پريد اين ساختار يک ساختار شبکه‌اى است.

ساختار رابطه‌اى (Relational)

در ساختار رابطه‌اى بانک اطلاعاتى دسترسى به اطلاعات موردنظر از طريق اطلاعات يا کليدهاى مشترک بين رکوردها يا سگمنت‌هاى اطلاعات ممکن مى‌گردد. رابطه بين اطلاعات مختلف از طريق اطلاعات مشترک واحدهاى اطلاعاتى تأمين مى‌شود.

ساختار سلسله مراتبى (Tree = Hierarchical) يا درختى

در اين نوع ساختار، اطلاعات به‌صورت نمودار سازمانى يا شاخه‌هاى درخت سازمان مى‌يابند. براى دسترسى هر برگ خاص از اطلاعات بايد از ريشه درخت (يا رأس هرم سازماني) شروع کرد و پس از طى ساقه‌هاى مشخص، به اطلاعات موجود در برگ موردنظر دسترسى يافت شکل زير نمونه ساده يک نمودار ساختار درختى است. همان‌گونه که در نمودار مشهود است اگر از پائين به بالا نگاه کنيم نمودار مزبور مشابه يک نمودار سازمانى است.


نمودار ساده يک ساختار درختى اطلاعات
نمودار ساده يک ساختار درختى اطلاعات