سيستم‌هاى عامل مناسب مى‌توانند از انواع مختلف استفاده غيرمجاز از منابع و اطلاعات جلوگيرى يا آن را کشف نمايد. براى جلوگيرى از سوءاستفاده‌هاى احتمالي، کاربرد کلمه رمز براى دسترسى و استفاده از سخت‌افزار، برنامه‌ها و اطلاعات فايل‌‌ها و بانک‌هاى اطلاعاتى مى‌تواند اجبارى باشد. در بيشتر سيستم‌هاى عامل اين امکان وجود دارد اما گاهى براى سهولت انجام امور، از امکانات مزبور استفاده کامل نمى‌شود. قسمت حفاظت از منابع سيستم عامل به‌طور دائمى از حافظه کامپيوتر حفاظت مى‌کند. اين حفاظت شامل ايمنى حافظه و دستگاه‌هاى ورودى و خروجى در برابر دخالت برنامه‌هاى ديگرى است که در همان زمان در قسمت‌هاى ديگر حافظه در حال اجراء مى‌باشد. اگر اين حفاظت وجود نداشته باشد، يک برنامه بدون اشکال ممکن است در حين اجراء توسط برنامه‌هاى ديگر دچار اشکال شود. حفاظت حافظه يکى از وظايف سيستم عامل است که به روش‌هاى مختلفى مى‌تواند اجراء شود. ساده‌ترين روش، کنترل کليه آدرس‌هاى مورد استفاده هر برنامه است. در کامپيوترهاى مجهز به کليد حفاظت حافظه، سيستم عامل مى‌تواند کليد قسمت‌هائى از حافظه را که در اختيار برنامه است در جدول کنترل اجراء برنامه مزبور قرار دهد. هر آدرس که کليد آن با جدول کليدهاى حفاظتى برنامه تطبيق نکند براى آن برنامه قابل دسترسى نخواهد بود.


در مواردى‌که بايد از کلمه رمز براى دسترسى به دستگاه‌ها استفاده شود، هر استفاده کننده قبل از شروع به‌کار بايد کلمه رمز مربوطه را ارائه کند تا بتواند با آن دستگاه کار کند. براى نمونه، استفاه کننده از هر پايانه بايد کلمه رمز مربوط به استفاده از پايانه مزبور را در ابتداء کار در دستگاه وارد کند. پس از شروع به‌کار با پايانه، دسترسى به هر کدام از نرم‌افزارها يا سيستم‌هاى کاربردى نيز مى‌تواند مشروط به ارائه کلمه رمز خاصى باشد. حتى نوع دسترسى به اطلاعات هر فايل نيز مى‌تواند محدود و مشروط به ارائه کلمه رمز باشد. به‌طور مثال ممکن است کلمه رمز خواندن اطلاعات يک فايل با کلمه رمز تغيير اطلاعات همان فايل متفاوت باشد تا استفاده کننده‌اى که مجاز به خواندن اطلاعات است قادر به تغيير آن نباشد.