رمزى کردن يکى از راه‌هاى محدود کردن استفاده غيرمجاز از اطلاعات است. اطلاعات با تعويض روش ثبت آن رمزى مى‌شود. اگر کسى به اطلاعات رمزى دسترسى پيدا کند نمى‌تواند مفهوم آن‌را دريابد، روش رمزى کردن مى‌تواند يک روش کدگذارى ويژه باشد يا اينکه به روش‌هاى ويژه‌اى دخالتى در روش ثبت اطلاعات صورت گيرد که برگرداندن آن به‌صورت مفهوم فقط با داشتن کليد رمز ممکن باشد. در بيشتر موارد با به‌هم ريختن کدها طبق روش ويژه، اطلاعات را رمزى مى‌کنند. رمزى کردن اطلاعات مى‌تواند توسط برنامه‌هاى نرم‌افزارى يا سخت‌افزار انجام شود. مزاياى رمزى کردن اطلاعات، توسط مدارهاى سخت‌افزار يا برنامه‌هاى ثابت سخت‌افزارى شامل موارد زير است:

افزايش کارآئى

زمان و منابع مورد نياز در برنامه‌هاى نرم‌افزارى چندين برابر انجام همان عمل با سخت‌افزار است.

کاهش خطر افشاءِ کليد رمز

کليد رمز در سخت‌افزار ثبت مى‌شود و احتمال افشاءِ آن کمتر است.

تسهيل آزمايش و کنترل عمليات

مستقل از برنامه‌اى نرم‌افزارى قابل آزمون است.


کاهش احتمال تغييرات غيرمجاز


انجام تغييرات مستلزم تغيير در دستگاه است.


ميزان مؤثر بودن حفاظت اطلاعات از اين طريق به نسبت پيچيدگى روش رمزى کردن افزايش مى‌يابد و به همان نسبت نيز هزينه آن زيادتر مى‌شود. نوع مناسب روش رمز، با توجه به ميزان محرمانه بودن اطلاعات و زيان‌هاى ناشى از استفاده غيرمجاز از آن معين مى‌شود. از روش رمزى کردن، بيشتر براى حفاظت از اطلاعاتى استفاده مى‌شود که بين کامپيوتر و پايانه‌ها مبادله مى‌گردد تا اگر کسى توانست در شبکه مخابراتى رخنه کند و اطلاعات را بگيرد. اطلاعات به فرم قابل درک نبوده و سوءاستفاده از آن امکان‌پذير نباشد.