کنترل اعتبار، رسيدگى به فايل قبول بودن اطلاعات است و در سيستم‌هاى کامپيوترى بيشتر در مورد کنترل اعتبار اطلاعات ورودى سيستم‌هاى کاربردى کاربرد دارد. به‌طور مثال، کنترل حرفى نبودن اطلاعات در فيلدهاى عددى در واحد پردازش مرکزى کامپيوتر. کنترل اعتبار اطلاعات حداقل در دو مورد صورت مى‌پذيرد:

اعتبار کد دستورالعمل (Operation code)

هر دستورالعملى که براى اجراء در قسمت کنترل واحدپردازى مرکزى قرار مى‌گيرد بايد داراى کد دستورالعمل قابل قبول باشد. در غير اين‌صورت واحد پردازش قادر به اجراء آن نخواهد بود.

اعتبار آدرس حافظه

آدرس‌هاى حافظه موجود در هر دستورالعمل بايد در محدوده حداقل و حداکثر شماره‌هاى قابل قبول در کامپيوتر باشد تا کامپيوتر بتواند به آن دسترسى يابد. در موارد اجراءِ همزمان بيش از يک برنامه، آدرس‌هاى حافظه هر دستورالعمل بايد در محدوده آدرس‌هاى قابل قبول براى آن برنامه در داخل مجموع حافظه کامپيوتر باشد. اين کنترل توسط قسمتى از مدارهاى داخلى به نام حفاظت حافظه (Storage Protection) صورت مى‌پذيرد. مدارهاى مزبور مى‌تواند سخت‌افزارى يا نرم‌افزارى باشد.