قوانین کشتی را عوض کرده اند تا جذابیت آن را افزایش دهند. تا خطر حذف از المپیک را به حداقل برسانند و کشتی را به یکی از ورزش های محبوب و پرطرفدار و مورد علاقه شبکه های تلویزیونی تبدیل نمایند.

قوانین کشتی را عوض کرده اند تا سرعت مبارزه ها را بیشتر کنند تا تنوع فنون اجراء شده بیشتر شود و کشتی را از حالت سکون خارج نمایند و شکل جدید و نوئی به آن بدهند.

قوانین کشتی را عوض کرده اند، زمان آن را حداقل رسانده اند و مقررات اجراء فنون را فراهم آورده اند تا کشتی دیدنی تر و زیباتر و ماندگارتر شود و اما...

اما بعد از گذشت حدوداً یک سال از آغاز این تغییرات، هنوز هنگامی که به کشتی نگاه می کنیم بسیاری از کشتی گیران ما با ذات چنین تحولاتی آشنا نیستند و کشتی گیرانی که دنبال راه های کوتاه تر و میان بر می گردند به سعی و کوشش بیشتر برای هماهنگی با چنین تغییراتی، سعی دارند آن تغییرات را با خود هماهنگ کنند و به جای اینکه کشتی خود را سرعتی نمایند و در مبارزات خود از تکنیک های مختلف تلفیقی استفاده کنند روی به کشتی بسته آورده اند و حالت تدافعی به خود می گیرند.

بعضی کشتی گیران بر این نظر هستند که می بایست در کشیتی را ببندند و اجازه هجوم به حریف مقابل را نباید بدهند و دل به قرعه و شانس ببندند تا با خم اجباری بتوانند به هدفشان برسند.

و بعضی دیگر به حداقل ها دلخوشند یعنی دائم نگاهی به ساعت دیجیتالی کنار تشک دارند تا در آخرین ثانیه ها خود را به پای حریف برسانند و یک امتیاز بگیرند تا فقط دستشان برابر حریف بالا برود و بعضی دیگر فقط به زون تشک و کناره های تشک فکر می کنند تا با هل دادن حریف او را به بیرون تشک پرتاب نمایند و طبق مقررات جدید امتیاز بگیرند.

بزگیری!!!

ایرانی ها به این نوع کشتی گرفتن و کشتی گیر بزگیری می گویند یعنی فرصت طلب، به دنبال فرصت گشتن تا کلاه سر حریف بگذارند و یعنی دور شدن از ماهیت کشتی که پلنگ وار جنگیدن است و تا آخرین نفس هجوم بردن.

قوانین جدید کشتی دنیا وضع شده اند تا بزگیری را از کشتی دور کنند و کشتی را به جایگاه اصلی خود برسانند. از هر کدام از طراحان این تغییرات که سؤال کنید، فقط همین پاسخ را خواهید گرفت که دلیل اصلی وضع چنین قوانین و تغییراتی، هجومی تر کردن شکل کشتی ها و جذاب تر ساختن آنها در نهایت جلب رضایت تماشاگران بوده است. ماریو مالتنیک نایب رئیس ارشد فدراسیون بین المللی و رئیس کمیته داوران کشتی که یکی از طراحان این مقررات است در مقاله خود در بولتن رسمی فیلا اشاره ای به همین دلایل و همین موضوع دارد.

اما ایرانی ها به جای اینکه خود را با این قوانین آشنا نمایند و هماهنگ شوند، راهکارهائی را مدنظر قرار می دهند که نه فقط با ذات تغییرات در تضاد است بلکه با روح کشتی ایران و ایرانی که جنگندگی است هم غریبه است.

اگر نگاهی اجمالی به این چند هفته اخیر لیگ برتر باشگاه های کشور بیندازیم و تک تک مبارزه ها را بررسی کنیم خواهیم دید که درصد بالائی از مبارزات به خم گیری و قرعه چرخش محدود شده و نقش اصلی را در پیروزی ها و شکست ها داشته و در اکثر کشتی گیران شاخص ما با این مدال کشتی برنده با بازنده شده اند. در صورتی که انتظار می رود که ملی پوشان و با تجربه های کشتی ما که با چم و هم کشتی گیری بیشتر آشنا هستند باید در اجراء فنون، تبحر بیشتری نشان دهند ولی در مبارزات آنها کمترین اجراء فن و بیشترین اجراء خم گیری به چشم می خورد. متأسفانه بسیاری از مربیان محترم ما نیز همین شیوه کشتی گیری را به کشتی گیران توصیه می کنند و فقط توصیه می کنند و از آنها می خواهند که فقط با دستی بالارفته از تشک بیرون بیایند و امتیازی هم به حریف ندهند. این قبیل مربیان خواسته یا ناخواسته کشتی بسته، دفاعی، خستگی آور و... را تجویز می کنند و اصل و آینده کشتی را قربانی پیروزی های احتمالی و زودگذر می کنند.

مربیان باید کشتی گیری، یعنی فن و حرفه کشتی گرفتن، یعنی کشتی گرفتن آگاهانه و تهاجمی توام با فن های بنداز و مملو از را به کشتی گیران یاد بدهند و آنها را از دل بستن به حاشیه ها و اشتباهات حریفان و شانس و اقبال برحذر دارند.

اگر در لیگ کشتی، کشتی گیران را به کشتی گرفتن تهاجمی و کشتی ایرانی ترغیب ننمائیم و آنها را به کشتی گرفتن تدافعی، بسته و... تشویق کنیم کاری جزء اتلاف وقت و سرمایه برای کشتی انجام نداده ایم.

داود یوردخانی