راه اصلی مقابله با آسیب‌دیدگی

آسیب‌دیدگی در ورزش حرفه‌ای و قهرمانی اجتناب‌ناپذیر است چرا که بدن ورزشکار بین پنج تا ده برابر شرایط عادی فشار ناشی از تمرینات را تحمل می‌کند و طبیعی است که یک جاهایی بدن با مشکل مواجه شود.

آسیب‌دیدگی در ورزش حرفه‌ای و قهرمانی اجتناب‌ناپذیر است چرا که بدن ورزشکار بین پنج تا ده برابر شرایط عادی فشار ناشی از تمرینات را تحمل می‌کند و طبیعی است که یک جاهایی بدن با مشکل مواجه شود.

لطفعلی پورکاظمی،‌ رئیس فدراسیون پزشکی ورزشی در تشریح ریشه آسیب‌دیدگی ورزشکاران ایران که گاهی بیش از حد به نظر می‌رسد، به جام‌جم گفت: اعضای بدن انسان تاب و تحمل یک نیروی مشخص را دارند و هرچقدر بر شدت فشار وارده بر این اعضا افزوده شود، طبیعی است که احتمال آسیب‌دیدگی بالا می‌رود مشخصا تاندون‌های زانو، مچ، آرنج، کمر و گردن وقتی بین پنج تا ده برابر شرایط عادی به فشاری را تحمل می‌کنند چنانچه بدن ورزشکار با آمادگی لازم همراه نباشد حتی بدون برخوردهای ورزشی نیز در معرض آسیب قرار می‌گیرند بنابراین وقتی قرار است چنین فشاری بر بدن وارد شود ضروری است که ورزشکاران به خوبی با علم تمرین آگاه بوده و زیر نظر متخصصان برنامه آماده سازی خود را دنبال کنند.

وی در این باره خاطرنشان کرد: ورزشکاران باید بدانند چنانچه براساس مبانی علم تغذیه و همچنین اصول طب ورزش برنامه آماده‌سازی خود را دنبال کنند تا حد قابل توجهی درصد احتمال آسیب‌دیدگی آنها کاهش می‌یابد.

پورکاظمی تصریح کرد: در این میان نکته‌ای که باید توجه ویژه به آن داشته باشند تمرین‌زدگی است، وقتی بدن تخلیه می‌شود ورزشکار باید از ادامه تمرین سنگین پرهیز کند چرا که در این صورت خطر بروز آسیب‌دیدگی‌های شدید برای او بیشتر شده و احتمال مصدومیت‌های طولانی مدت افزایش می‌یابد.

به نظر می‌رسد شمار ورزشکاران آسیب‌دیده در ایران بیشتر از دیگر کشورهاست دلیل این موضوع چیست، پورکاظمی در پاسخ به این پرسش گفت: چنانچه به مبانی علمی توجه نشود در شرایط برابر احتمال آسیب‌دیدگی برای ورزشکاران یکسان است و به واقع همان‌طور که اشاره شد آسیب‌دیدگی را می‌توان جزو جدایی‌ناپذیر ورزش قهرمانی و حرفه‌ای دانست، اما به طور طبیعی میزان آسیب‌دیدگی در ورزش‌های برخوردی و پرخطر به مراتب بیش از ورزش‌هایی است که کمتر برخوردی بین ورزشکاران در آن رخ می‌دهد و گاه جنبه تمرکزی دارد. در کشورما هم جوانان علاقه زیادی به ورزش‌های پرخطر ـ از نقطه نظر احتمال آسیب‌دیدگی ـ مثل فوتبال، کشتی، ورزش‌های رزمی و وزنه‌برداری دارند ورزش‌هایی که طبعیتا میزان‌ آسیب‌دیدگی آنها به مراتب بالاتر از ورزش‌های چون گلف، پینگ پنگ و بدمینتون دارند.

وی در پاسخ به این پرسش که بیشترین ورزشکار آسیب‌دیده در ایران در چه ورزشی رخ می‌دهد، گفت: براساس آمارهای موجود فوتبال در صدر میزان‌ آسیب‌دیدگی ورزش ایران قرار دارد البته یادآوری این نکته ضروری است یکی از دلایل این موضوع کمیت تعداد ورزشکاران شاغل در فوتبال و فوتسال است که براساس آمارها بالغ بر ۵۰۰ هزار نفر آنها سازمان یافته هستند. به هر حال در کنار احتمال بالای آسیب‌دیدگی که در ذات هر ورزشی از جمله فوتبال است متغیر تعداد ورزشکاران شاغل در آن ورزش نیز در میزان آسیب‌ها تاثیر گذار است.

آموزش در پیشگیری از آسیب ورزشی چه نقشی می‌تواند داشته باشد، رئیس فدراسیون پزشکی ورزشی تصریح کرد: مسلما بهترین راه مقابله برای کاهش میزان آسیب‌دیدگی ورزشکاران پیشگیری است که از طریق آموزش عملی می‌شود. در این باره یکی از محورها و به واقع اولویت اصلی ما در فدراسیون فعالیت‌های آموزشی است و در این رابطه هر سال حدود ۲۰۰۰ دوره آموزشی در زمینه‌های مختلف از طب ورزشی تا مبارزه با دوپینگ برگزار می‌کنیم. علاوه بر فعالیت مستمر و دقیق در فضای مجازی از نقطه نظر چاپ و نشر نیز فعالیت گسترده‌ای در سطح ورزش کشور داریم به عنوان مثال سال گذشته براساس آمارها در یک مقطع ۹ ماهه بیش از ۲۰۰ هزار بسته آموزشی درسراسر کشور توزیع شد. این انتشارات در کنار تربیت نیروی انسانی آشنا به مباحث ورزشی و آسیب‌های ورزشی مطمئنا می‌تواند به کاهش آسیب‌دیدگی ورزشکاران بینجامد مشروط بر این‌که خود ورزشکار نیز به علم ورزش توجه داشته باشد و باشگاه‌داران نیز از متخصصان استفاده لازم را ببرند.