آشنائی با ورزش صخره نوردی

آنچه به عنوان یک شکل سنتی صخره نوردی آغاز شده است امروزه به سمت یک فعالیت رقابتی و تفریحی رایج، رشد پیدا کرده است. صخره نوردی یکی از ورزشهائی است که اخیراً در سرتاسر آمریکا توسعه یافته است. تخمین زده شده است که بیش از ۰۰۰/۳۰۰نفر از مردم آمریکا بر روی دیواره های سنگی صخرهنوردی میکنند. بنابراین با افزایش چنین مشارکت مردمی صدمات ناشی از آن هم افزایش پیدا میکنند، در نتیجه یک حرکتی آغاز شده که بیشتر یک نوآموز در آغاز کار با آن روبه رو است و کارشناسان صخره نوری امیدوارند که بتوانند از این صدمات به نحوی پیشگیری کنند.

توصیه هائی به صخره نوردان

صخره نوردی یک ورزش شدید و طاقتفرسا است. شما باید دارای قدرت بالائی به ویژه در پشت )کمر( و شانه ها و بازوها و رانها باشید. البته برخی از صخره نوردان ممکن است متوجه نشوند که برای آغاز به کار آمادگی ذهنی دقیقاً مهم میباشد. برای مثال باید از کل بدنتان آگاهی داشته باشید، مانند اینکه کجا دستها و پاهایتان را بگذارید قبل از اینکه حرکت بعدی را انجام دهید. همچنین شما باید بتوانید بر تنشهای تکراری در زمانی که سعی در حفظ تعادل دارید متمرکز شوید تا در یک وضعیت درست برای حرکت بعدی قرار گیرید.

انواع صدماتی که صخره نوردان متحمل آن میشوند

نگرانی عمده و تازه در صخره نوردی خطر آسیب ها به ویژه در انگشتان و دستها است، تواتر و شدت صدمات در صخره نوردان بستگی به برخی از متغیرها دارد از جمله: تجربه و شرایط صخره نورد، نوع صخره نوری، ارزیابی پیشگیرانه و درمان بعد از ایجاد صدمات. در ادامه به صدمات عمدهای که در صخره نوردی شایع هستند میپردازیم.

مشکلات حفره کوبیتال:

در زمانیکه فشار بر روی محل عضلات بازوئی قدامی و دو سر بازوئی هنگامیکه وزنه را به طرف بدن میکشیم رخ میدهد و میتواند منجر به تورم و استرین محل برخورد عضله و تاندون گردد.

اپیکندیلیتیس جانبی:

که شامل تورم بیرونیترین تاندونهائی است که عضلات ساعد را به آرنج متصل میکنند. این عضلات اجازه میدهند که بازو باز شود. (در خط مستقیم).

استرین لیگامنت دوطرفی انگشت:

که شامل استرین لیگامنتهائی است (بافتی که مرتبط با استخوانهاست) و مفاصل انگشت را حمایت میکنند. این شرایط معمولاً سبب نیاز به حفظ حمایت درصد بالائی از وزن بدن به وسیله یک انگشت میباشد.

بین انگشتان (IP):

ورم مفصلی شامل تورم مفصل انگشت و ساختار مایع در کپسول مفصل میباشد، که میتواند منجر به آرتریت شود.

انگشت صخرهنوردان:

صدمه ای است که منجر به کشش تاندون بازکننده، که به وسیله تاندونهائی که در مفاصل انگشتان از روی همدیگر عبور میکنند حمایت و احاطه میشوند و علت آن این است که شما سعی میکنید وزن بدنتان را با یکی یا دو تا از انگشتان تحمل کنید.

کارپال تونل سندروم:

شرایطی است که در حدود ??% صخره نوردان که فشار بر روی عصب مدیان دست آنها میآید ایجاد میشود و سبب درد و بیحسی عضو میگردد.

آسیبهائی که به شکل سقوط کردن و یا در معرض ارتفاع بالا قرار گرفتن رخ میدهد، میتوانند بر قوه? تشخیص و هماهنگی چشم و دست کوهنورد تأثیر بگذارند و یا به شکل عدم توجه و دقت شما و دیگر افرادی که با شما صخره نوری میکنند مؤثر باشد. شکستگیها (شکستگیهای استخوانها) مچ پا و درشت نی (استخوان ساق پا) که به صورت شایع در صخره نوردان و افرادی که سقوط کردهاند دیده میشوند. در برخی موارد سقوط میتواند آسیب های شدید به سر، گردن و کمر باشد که در نتیجه سبب اختلال

جسمانی و یا مرگ میشود.

آیا این صدمات قابل پیشگیری هستند؟

در هر ورزشی، استفاده بیش از حد از یک قسمت بدن میتواند منجر به آسیب شد. اقداماتی برای پیشگیری برداشته شده، مانند استفاده از فنون کوهنوردی که نباید در یک زمان فشار بیش از حد بر روی یک دست و یا انگشت باشد که میتواند در نقش بزرگترین بخش پیشگیری از صدمات باشد. برخی از صخره نوردان داخلی)سالنی(برای تسهیل در کارشان از دستگیرههای بزرگ استفاده مینمایند و این اجازه را به آنها میدهند که مواضع را درست و محکم بگیرند. زمانیکه فشار بر روی انگشتان میآید کوهنوردان باید بین بالا رفتن از کوه، استراحت و ریکاوری فاصله بیندازند.

یادآوری

برخی از واژه های تکنیکی و تاکتیکی مرتبط با صخره نوردی که ضروری است قبل از تلاش کردن به طور یکنواخت استفاده شوند که اینها بالا رفتن را آسانتر میکنند و کوهنوردان مبتدی در ابتدای کارشان باید با این اصول کوهپیمائی آشنا شوند، مانند گرداله (سنگ آب سوده) بالا رفتن افقی فقط در چندپائی زمین و کار کردن با شیوههائی برای پیشبرد بیشتر کوهنوردی، مانند چند قلهای که منجر به بالا رفتن (بالا رفتن از سنگهائی که در مقابل ما قرار دارد تا رسیدن به صدپائی در ارتفاع).

یک روش عمده و خوب این است که تمرینات کلی در کوهنوردی محلی و داخلی سبب تسهیل در بالا رفتن میشود و شما متوجه میشوید که فائق آمدن بر موانع دیوارهها برای سطوح مختلف به مهارت نیاز دارد و با دستگیرههائی که نزدیک و دور از هم بر روی دیوارهها بسته میشوند برای یک فرد مبتدی مشکلات دیواره ها را بیشتر میکند در نتیجه کوهنوردان اذیت میشوند و با یک تنش بزرگ مواجه میشوند.

مزایای کوهنوردی

کوهنوردی به عنوان یک تمرین بدنی فوقالعاده و کلی که شامل بیشتر گروههای عضلانی عمده میشود، میتواند به وسیله بیشتر گروههای سنی انجام بگیرد، کوهنوردی میتواند در کسب اعتماد به نفس و تبدیل مسائل و راهحل مهارتها مؤثر باشد و تیزبینی و تمرکز ذهنی شما را بیشتر کند.