تیم فجرسپاسی یا با نام جدیدش مقاومت سپاسی یکی از دو نماینده­ی استان فارس است. هر چند سابقه­اش در فوتبال کشور از برق دیگر نماینده­ی شیراز کمتر است اما جای خود را چند سالی است به خوبی در فوتبال کشور پیدا کرده است. از نکات جالب توجه این تیم مربی­اش است.

از زمانی که یادمان می آید غلامحسین پیروانی مربی این تیم بوده­است و همه به او لقب مربی زحمتکش فجرسپاسی را داده­اند. تیم فجر و مربی­اش دوست­داشتنی تر از این حرف­ها هستند نه به لحاظ اینکه قهرمان ایران و آسیا شده باشند و نه به خاطر نتایج درخشان­شان در مسابقات مختلف، فقط و فقط به خاطر اینکه تیم پیروانی فوتبال بازی می­کند.

بازیکنان این تیم برای­شان فرق نمی­کند جلوی چه تیمی بازی می­کنند، هیچ­گاه نه کثیف بازی می کنند و نه زیر توپ می­زنند. از وقتی سرو کله­ی این تیم در فوتبال کشور پیدا شده­است هنوز به یاد نداریم که بازیکنی از خارج در این تیم توپ زده باشد اما به یاد داریم که چه بازیکنانی در این تیم بوده­اند که پس از درخشش به تیم­های دیگر بخصوص تیم­های تهرانی راه یافته­اند.

در دو هفته­ی گذشته پرسپولیسی­های تهرانی شاهد دو تساوی خانگی از تیم­شان بودند. یکی در هفته­ی پنجم مقابل راه­آهن و دیگری در هفته­ی ششم مقابل سپاسی شیراز. اولی صفر، صفر و دومی سه، سه اما تفاوت این دو بازی در آن بود که راه آهنی­ها از دقیقه­ی یک تا ۹۰ یا ۱۱ نفره دفاع می­کردند و یا روی زمین افتاده بودند. اما در بازی دوم شیرازی­ها از همان ابتدای بازی بنا را بر حمله گذاشتند و در همان ۱۰ دقیقه­ی اول بازی صاحب دو موقعیت تک­به­تک شدند و یک پنالتی.

وقتی هم سه­به­یک از حریف قدر خود عقب افتادند با تلاش خود بازی را به تساوی کشاندند و حتی می­توانستند بازی را هم ببرند و این است تفاوت تیم پیروانی با تیم­های دیگر و تفکر درست پیروانی و کلا سیاست این باشگاه کمک­های ارزشمندی به فوتبال کشور کرده­است.

امروزه در کشور تیم­ها با بازیکنان غیربومی و خارجی و همچنین با هزینه­های میلیاردی بسته می­شوند که ممکن است بصورت مقطعی تیم­ها صاحب قدرت شوند اما در درازمدت هیچ ثمری ندارد ولی مقاومت(همان فجر) و پیروانی با طرز تفکر خود هم به فوتبال شیراز اعتبار بخشیده و هم این تیم را جزء لاینفک فوتبال کشور کرده­اند.