یك ماه از تعطیلات تابستانی گذشت و نونهالان، نوجوانان و جوانان كشورمان فارغ از هر گونه استرس های درسی در خانه، كوچه، باشگاه های ورزشی و بعضاً خیابان ها و كارگاه های كوچك در حال گذراندن اوقات فراغت خود هستند ولی این كه چقدر برای پر كردن اوقات آنها برنامه ریزی اصولی شده است جای تأمل دارد .

تجربه ثابت كرده به هنگام تعطیلات تابستانی، باشگاه های ورزشی كشورمان با حجم بسیاری از پذیرفته شدگان نوجوان و جوان روبه رو هستند به نحوی كه بسیاری از باشگاه های مركزی دولتی در این ایام با حداكثر ظرفیت پذیرش هنرجو به كار خود ادامه می دهند اما نكته قابل توجه آن است كه متأسفانه با شروع كلاس های درسی در مهرماه و به مدرسه رفتن دانش آموزان متأسفانه مواجه با كاهش بیش از ۵۰ درصدی باشگاه ها در جذب جوانان و به خصوص نونهالان و نوجوانان می شویم و در واقع به نظر می رسد هدف خانواده های ایرانی از فرستادن فرزندانشان به باشگاه ها و اماكن ورزشی، تنها پر كردن اوقات فراغت آنهاست و كمتر به ادامه روند حضور بچه های خود در صحنه ورزش آن هم در كنار درس اهمیت می دهند و گویی این كه این دو را نمی توان در كنار هم قرار داد .

در واقع با توجه به عدم بهره گیری لازم، تعطیلات تابستانی را می توان طولانی ترین زنگ ورزش نوجوانان و جوانان كشورمان دانست كه همچون زنگ مدارس ابتدایی ، راهنمایی و دبیرستان، بچه ها بی هدف همچون حیاط مدرسه در كوچه و خیابان یا به دنبال یك توپ می گردند و یا با دوچرخه های خود چرخی در كوچه پس كوچه ها می زنند و این در حالی است كه به راحتی می توان نوجوانان و نونهالان را از سنین پایین به باشگاه های ورزشی برد و ضمن آشنا كردن آنها با ورزش های مختلف با حضور یك كارشناس ورزشی ضمن تست علاقه مندان، ورزش هایی را كه با سیستم بدنی آنها هماهنگی داشته و یا احتمال موفقیتشان در آنها بیشتر است را به علاقه مندان و خانواده هایشان معرفی كرد تا شاهد یك رشد كاریكاتوری از نظر جمعیتی در برخی ورزش ها نباشیم .

نكته قابل توجه آن كه با توجه به مشكل سهمیه بندی بنزین، احتمالاً در سال جاری سفرهای دانش آموزان كشورمان در ایام تعطیلات تابستانی با خانواده شان به خارج از شهر كاهش یافته و بالطبع آنها حضور بیشتری در خانه و خیابان ها خواهند داشت كه بدون تردید باید برای آن فكری كرد . واقعیت امر آن است كه كودكانی كه در ایام تابستان نتوانستند روحیه شاد و یا متفاوتی را نسبت به مدارس برای خود فراهم كنند با شروع سال جدید تحصیلی با افت شدید درسی مواجه شده و دیگر نشاط و شادابی گذشته را برای فراگیری دروس مقطع بالاتر نداشته باشند كه در واقع این امر در پایان هزینه زیادی را بر دوش دولت به دلیل افت تحصیلی دانش آموزان خواهد گذاشت .

با نگاهی به گذشته به دوران نوجوانی و جوانی خود و حال و مقایسه آن با جوانان امروزی می بینیم هرچند از نظر امكانات شرایط نسبت به گذشته بهتر شده ولی هنوز به نظر می رسد هیچ گونه برنامه ریزی اصولی جهت هدایت علاقه مندان به ورزش در ایام تعطیلات تابستانی به سوی رشته های خاص وجود نداشته و افراد به صورت خودجوش وبر اساس علاقه شان یك رشته را انتخاب كرده و كمتر به توانایی های فیزیكی خود و یا ویژگی های یك ورزش می اندیشند و گویی اینكه تعطیلات تابستانی همچون زنگ ورزشی است كه در پایان بچه ها باید خسته از یك مسابقه بی هدف و خسته كننده در حیاط بدون امكانات مدرسه به سمت كلاس های درس بروند تا شاید از این یكنواختی و تعطیلات خسته كننده به در آیند .

با نگاهی به كوچه و خیابان های هر شهر در ایام تابستان به خوبی درمی یابیم كه تنها بخش كوچكی از دانش آموزان می توانند ایام تعطیلات خود را آن هم به طور آماتور در باشگاه های ورزشی سپری كنند و برای بسیاری از نوجوانان و جوانان، كوچه ها و خیابان ها بهترین مأمن برای سپری كردن ایامی است كه روی ارزش زمانی آن نمی توان قیمت گذاشت، در واقع به نظر می رسد مسؤولان درست در سنینی كه هویت یك فرد از لحاظ روحی روانی و شخصیتی و همچنین فیزیكی و اندام كلی آن شكل می گیرد تا سال های بعد بتواند با توجه به همان هویت ذهنی و جسمی شكل گرفته در ایام جوانی و نوجوانی در جامعه خدمت كند متأسفانه برنامه ای برای آموزش صحیح جسمی و روانی آن نداشته و هر فرد تنها با توجه به تجربیات و داشته های خود به فعالیت زندگی و كاری ادامه داده و كمتر تحت مختلف فرهنگی، رفتاری، اخلاقی و شخصیتی قرار گرفته است و نتیجه آنكه به رغم دارابودن جامعه ای جوان در كل كشور از جامعه ای پرنشاط و فعال برخوردار نبوده و چه بسا به دلیل عدم انجام آموزش های لازم با مشكلات تازه ای نیز روبه رو شویم .

متأسفانه باید دوران تعطیلات تابستانی را دوران طلایی دانست كه نه فقط مسؤولان بلكه خانواده ها وحتی نوجوانان و جوانان برنامه مناسبی برای استفاده مناسب از آن برای خود نداشته و درست در ایامی كه افراد در اوج جوانی می توانند بسیاری از توانایی های فیزیكی و ذهنی خود را آزموده و در صدد برطرف كردن نقاط ضعف و افزایش نقاط قوت خود باشند، اوقاتشان را با روزمرگی به بطالت می گذرانند .