دور است سراب و در این بادیه هشدار

تا غول بیابان نفریبد به سرابت «حافظ»

کنکور غولی است که خواب را از چشم جوانان و خانواده ها می گیرد. شخصیت، حیثیت، سلامت جسم و روان و امکانات اقتصادی خانواده ها را هم به خطر می اندازد.

کنکور کسی را که پذیرفته نمی شود، به طور دردآوری تحقیر می کند که: تو لیاقت تحصیلات عالی، روشنفکر شدن و تامین آینده را نداری!

این توهم موجب پیدا شدن «مافیای آموزشی» دانشگاه ها، موسسات آموزش عالی گوناگون بدون درنظر گرفتن جنبه های اقتصادی و عوارض اجتماعی آن گردیده است.

خرید و فروش سوالات کنکور، جعل مدارک تحصیلی و ده ها مورد دیگر از عوارض آن است.

در کنکور جنبه ی طبقاتی مساله هم نقشی قاطع در قبولی دارد. بدین ترتیب که طبقات محروم به علت فقر مادی و فرهنگی غالبا ترک تحصیل می کنند و در لجن زار محیط خود حل یا نابود می شوند. اما در طبقات مرفه به غیر از امکانات مالی خانواده، پدر و مادرها معمولا باسواد هستند و از همه مهم تر این که مافیای آموزشی با تمام هزینه ی گزاف و امکانات خود در خدمت طبقات مرفه قرار دارند.

حین انجام کنکور عده ای دچار حملات گوناگون عصبی، قلبی و غیره می شوند. در این مورد شادگر اولی ها، دانش آموزان برجسته و غیره که همیشه توقع موفقیت دارند از همه ضربه پذیرترند.

کسانی که به هر ترتیب از هفت خوان کنکور می گذرند، بعد متوجه می شوند دانشگاه آن قدر که فکر می کنند هم آتش دهان سوزی نیست و گاهی به تمسخر از آن به عنوان «پاسگاه» به مفهوم محل پاس کردن واحد یا دبیرستان بزرگ نام می برند.

بعد از اتمام دانشگاه، جوانان با انبوه فارغ التحصیلان دانشگاهی روبرو می شوند که هر سال به صورت وحشتناکی به تعداد آن ها افزوده می شود. در این مورد فقط کافی است به ۱۲ هزار پزشک بی کار توجه کنیم که اخیرا شنیده شده تعداد آن ها به ۹۵ هزار رسیده است. بدین ترتیب سرنوشت دانش آموختگان رشته های نظری، دیگر کاملا معلوم است!

دانش آموخته ی بی کار به قول عوام از این طرف رانده و از آن طرف مانده است. احساس می کند پول و عمر خود را برای گرفتن ورق پاره ی مدرک به خاطر چشم و هم چشمی از دست داده و این کاغذ پاره ها برای او نان و آب نمی شود.

جوانان می گویند که اگر ما مدرک تحصیلی دانشگاهی نداشته باشیم در ازدواج با مشکلات زیادی روبرو می شویم. از طرف دیگر اختلاف در مدارک تحصیلی، خصوصا زمانی که زن از میزان تحصیلات بیش تری برخوردار باشد منجر به بروز اختلاف های زیاد و حتا طلاق می شود.

کنکور، کر و کور و بی رحم است زیرا ریشه در جامعه ای دارد که موفقیت هم کور کورانه و بی رحمانه پرستش می شود. چون پول، مقام و مدرک تحصیلی به طور شرم آوری ستایش می گردند و بدین ترتیب وای بر مغلوب!!!

پدر و مادرها آرزو دارند ناکامی های خود را در فرزندانشان جبران شده ببینند و از قدیم آرزو داشتند آن ها دکتر یا مهندس بشوند گویی غیر از این دو شغل هیچ حرفه ی آبرومند دیگری در دنیا وجود ندارد! چه هزینه ی سنگینی جامعه برای کنکور می پردازد در حالی که فرهنگ و علم و دانش سیاسی اجتماعی مردم در آن چنان سطح نازلی قرار دارد که اسباب خجالت است.

در تحلیل نهایی می توان گفت در جامعه ی طبقاتی عقب نگهداشته شده، بهترین و بیش ترین فارغ التحصیلان دانشگاهی یا عازم یگنه دنیا می شوند و یا در خدمت طبقات مرفه جامعه قرار دارند. این است که باید گفت: انسان برای چند صباح عمر چه قدر باید فشار مالی و راوانی را در کنار آن همه درد و مصیبت تحمل کند.