سانچی داغ همیشه زنده, یکسال گذشت

انگار همین دیروز بود شانزدهم دی ماه سال نود شش, یکسال گذشت اما داغ آن همچنان در دلها تازه است سالگرد مرگ عزیزان هموطنمان را به کلیه ایرانیان تسلیت عرض می کنیم

ایران کشور بلاخیزی است. از زلزله ها تا جنگ هشت ساله اش و ادامه ماجراها، یکسری بلایایش طبیعی است. زلزله و سیل، یکسری بلاهایش نیز غیر طبیعی همچون جنگ. هر کدام از این بلایا فرزندان زیادی را از مام میهن می گیرند. و زمستان بدترین فصلی است که این بلایا نازل می شود. گویی برف داغها را تسکین نمی دهد! انگارمانند نفتی باشد که بر روی آتش می ریزند و شعله ور ترش می کنند. 16 دی ماه سال 96 یکی از همین بلایا دوباره بر سر مردم ایران نازل شد و زنانی را بی پسر و بی پدر و بی همسر کرد. زنانی که تا ابد باید چشم به دریا بدوزند چرا که دریا آنقدر با آنها نا مهربان بود که جسد عزیزانشان را نیز از آنها دریغ کرد و این غم انگیزترین قسمت ماجراست. البته شاید برای یک دریا نورد بهترین نوع مرگ مردن و غنودن ابدی در آغوش دریا باشد اما داغش بر دل های بازماندگانشان باقی خواهد ماند. بازماندگانی که تنها بستگانشان نیستند کل ملت ایران هستند که غم آنها را دردل دارند درست مانند شهدای هشت سال جنگ تحمیلی دریک روز سرد زمستانی خبر آتش گرفتن نفتکش بزرگ سانچی سر تیتر اخبار همه ی رسانه های جهان شد. این نفت کش غول پیکر در تصادف ببا یک کشتی چینی که بارش خار وبار بود آتش گرفت و چندین و چند روز سوخت و سوخت و تابوتی شد برای کارکنانش برای مردان غیوری که زندگی بر روی اقیانوس را انتخاب کرده بودند. در تمام این مدت مردم ایران امید داشتند که سرنشینانش بتوانند نجات پیدا کنند. اما دریغ و درد که هیچ امیدی نبود درجه حرارت داخل این نفت کش سر به 900 درجه بالای صفر گذاشته بود و هیچ شانسی برای کارکنانش باقی نمی گذاشت. حتی یکی از سرنشینان که به دریا زده بود نیز نتوانست جان سالم به در ببرد چرا که گازهای سمی به احتمال قوی امکان تنفس را ازوی ربوده بودند. نفت طلای سیاه مردمان خاورمیانه است اما این طلا به جای ثروت گویا با خود بلایای گونانی همراه آورده است. از هجوم قبایل به ظاهر متمدن اروپایی همچون انگلیس بگیر تا تک محصولی شدن ایران به دلیل وجود این طلای سیاه، سوختن سانچی در میان شعله های سوزان آتش نیز یکی دیگر از همین بلایا بود.

کشتی نفتکش سانچی ایران روز ۱۶ دسامبر ۲۰۱۷ مطابق با ۲۵ آذر ۹۶ بندر عسلویه ایران را با بیش از ۱۱۱ هزار تن میعانات گازی که محموله ای به شدت خطرناک و آتش زا به شمار می رفت، به مقصد بندر دایسان کره جنوبی ترک کرد و بنا بود در ۱۸ دی ماه سال ۹۶ در این بندر پهلو بگیرد. هم زمان با سانچی ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷ مطابق با ۲۴ آذر ۹۶، کشتی کریستال چین بندر کالامای آمریکا را به مقصد دونگوان چین ترک کرد و بنا بود در ۲۰ دی ماه در این بندر چینی پهلوگیری کند. محل حادثه ۱۶۰ مایلی شانگهای در کشور چین گزارش شده است. بر اساس اطلاعاتی که سازمان بنادر ارائه کرده، علت حادثه سهل انگاری هر دو کشتی اعلام شده است. اما کشور ایران چین را در وقوع حادثه مقصر می داند. پس از این حادثه رئیس جمهور ایران دستور تشکیل کمیتهٔ ویژهٔ رسیدگیِ حادثهٔ نفتکشِ سانچی را صادر کرد و ریاست آن به عهده علی ربیعی وزیر کار قرار گرفت و او برای پیگیری وضعیت این کشتی به چین سفر کرد. گروهی از تکاوران نیروی دریایی ارتش ایران نیز به محل حادثه اعزام شدند روز بعد از حادثه، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا یک فروند هواپیمای گشت دریایی بوئینگ پی ۸ را به محل حادثه فرستاد که مساحت بیش از ۱۲٫۳۰۰ کیلومتر مربع حول کشتی را برای یافتن ملوانان جستجو کرد. . دولت ایران، به احترام جانباختگان حادثه نفتکش سانچی و خانواده های داغدار آنان، روز دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ را در سراسر ایران عزای عمومی اعلام کرد.

بعد از برخورد ام وی سانچی و سی اف کریستال که موجب آتش سوزی سانچی شد، سازمان دریانوردی چین هشت شناور ویژه شامل چهار شناور دولتی و چهار شناور بخش خصوصی، به همراه دو شناور کنترل آلودگی و تعدادی قایق ماهی گیری را برای انجام مأموریت امداد و نجات به محل حادثه فرستاد. گارد ساحلی کرهٔ جنوبی نیز بعد از هماهنگی با مقامات چینی، یک شناور و یک هواگرد بال ثابت برای کمک در عملیات امداد و جستجو ارسال کرد.

روز یکشنبه ۲۴ دی ۱۳۹۶ (۱۴ ژانویه ۲۰۱۸) ساعت ۱۵ به وقت چین (۱۰:۳۰ صبح به وقت ایران) تیم جستجوی بندر شانگهای چین اعلام کرد که کشتی سانچی پس از یک هفته آتش سوزی بطور کامل غرق شد، به گفته رئیس سازمان دریانوردی شانگهای درگذشت تمام خدمه بر اثر انفجار اولیه بوده است اما ایران خواستار تداوم عملیات تا یافتن اجساد کارکنان نفت کش است. رئیس سازمان بنادر و دریانوردی ایران گفت: «کشتی به صورت کامل غرق شده است و به نظر نمی رسد به سایر پیکرهای مفقود شده دسترسی پیدا کنیم»

در طی این حادثه خانواده های خدمه سانچی درخواست داشتند تا ایران به چین فشار بیاورد تا کشور جمهوری خلق چین برای اطفای حریق و نجات خدمه سانچی کمک کند. خانواده های نگران و داغدار خدمه سانچی از تمامی کشورها تقاضای کمک نمودند. روز دوشنبه ۲۵ دی گزارش شد یک لکه نفتی بزرگ به طول حدود ده کیلومتر در نزدیکی ساحل شانگهای چین دیده شده است. از چند روز پیش که نفتکش سانچی در آتش می سوخت این لکه نفتی تشکیل شد اما اندازه آن بعد از غرق شدن این نفتکش در روز یکشنبه، بزرگ تر شد. . این حجم نشت مواد نفتی از سال ۱۹۹۱ میلادی بی سابقه بود، که در آن حادثه ده ها هزار تن نفت در آب های سواحل کشور آفریقای آنگولا رها شد. . نفتکش «سانچی» حامل ۱۳۶ هزار تن میعانات گازی و معادل حدود یک میلیون بشکه نفت بود. پیشتر، رویترز اعلام کرد ارزش محموله حدود ۶۰ میلیون دلار و ارزش خود نفتکش حدود ۶۰ میلیون دلار است

کاپیتان عسگری در باره علت و دلایل غرق شدن کشتی سانچی می گوید میعانات گازی که سانچی حمل می کرد بسیار خطرناک، آتش زا و قابل انفجار بوده و به همین سبب این اتفاق با این ابعاد و حجم عظیم و غیرقابل کنترل رخ داد . بدنه کشتی سانچی دوجداره بود که علاوه بر تانکی که محموله داخلش بود جداره ای هم در بیرون برای محافظت از ضربه داشت اما شدت تصادف به گونه ای بود که متأسفانه تانکر ترک برداشته و محموله نشت کرده بود. وی با بیان اینکه میعانات گازی حتی در دمای زیر صفر درجه هم آتش می گیرد، عنوان کرد: متأسفانه در اثر برخورد دو کشتی، نشت محموله و تماس گاز با هوای آزاد، کشتی درجا منفجر می شود؛ آن قدر انفجار شدید و سریع اتفاق افتاد که می توان حدس زد همان انفجار اول و تولید گازهای سمی و حرارت بالا امکان هرگونه عکس العملی را از پرسنل سانچی گرفت و باعث شهادت این عزیزان شد.

او در ادامه گفت خطای انسانی از هر دو طرف بود و نمی توان گفت کدام کشتی صد درصد مقصر بوده است؛ طبق قوانین بین المللی دریانوردی و راه دریایی در تصادفات دریایی صد درصد مقصر نداریم. حادثه به گونه ای بود که افسران هردو کشتی می توانستند به تنهایی و با اعتماد نکردن به شک و شبهات موقعیت ترافیک از تصادف جلوگیری کنند.

عمقی که کشتی در آن غرق شده بیش از صد متر است، در این عمق امکان غواصی وجود ندارد، دسترسی خیلی سخت و شاید غیرممکن است و بعید می دانم چیزی از پیکر این عزیزان باقی مانده باشد. با تمام این حرفها اما باز هم داغ ایران برای کشت سانچی و فرزندانش تازه است. درست اشت که کارشناسان اعلام کردند در رخ دادن این حادثه هیچ کس به طور قطع یقین مقصر نیست. اما مگر ما به دنبال مقصر میگردیم! این حادثه دردناک بود. اینکه این همو طنان عزیز را در چنین حادثه ای از دست دادیم در خاطر همگی ما خواهد ماند. یادشان گرامی و روحشان در آرامش.

اسامی کارکنان و خدمه کشتی مجید قصابی اروجی، کاپیتان

فرید محبی، سرمهندس

مجید نقیان، افسر اول

حسین جهانی هل آباد، افسر دوم

احسان ابولی قاسم آبادی، افسر دوم

میلاد عنایتی، افسر سوم

حامد بهاری هشکوایی، مهندس دوم

محمدرضا رضازاده ماسوله، مهندس سوم

مهدی سادگی، مهندس سوم

حسن رومیانی، مهندس چهارم

محمد کاووسی تکاب، افسر تدارکات

بهرام اتحاد، افسر برق

عبدالغنی سامری، سرملوان

ابوذر نظامی، کمک سر ملوان

سیدجواد حیدری، ملوان یکم

محمد ساجب علی میریدها، ملوان یکم

محمد هارون راشید، ملوان یکم

علیرضا نجفی فر، ملوان دوم

علی حیدریه کهن، ملوان دوم

بهرام پوریانی، تعمیرکار

یاور افشاری، روغن کار

میلاد آروی، روغن کار

مسلم علیزاده نودهی، روغن کار

عبدالکریم بشارتی پور، سرآشپز

امید ضیایی، کمک سرآشپز

ایوب مظفری آبدهگاه، مهماندار

احسان فرجی، مهماندار

سعید دهقانی، دانشجوی عرشه از دانشگاه خارگ

پوریا عیدی پور، دانشجوی عرشه از دانشگاه خارگ

سجاد عبداللهی، دانشجوی عرشه از دانشگاه خارگ

محمد پیریائی، دانشجوی موتور از دانشگاه صنعت نفت محمودآباد

ساقی فعال، همسر حسین جهانی هل آبا

گردآوری: صبا عرب زاده