اگر چه طب نوین انتقال خون مدت زیادی نیست که در دنیای پزشکی ظهور یافته ، اما طی همین مدت کوتاه جایگاه بسیار مهمی در تامین نیازهای درمانی بیماران پیدا کرده است . طب انتقال خون طی دهه های اخیر به میزانی گسترش پیدا کرده است که موفقیت پزشکی امروز بدون استفاده از توانایی های آن متصور نیست . امروزه استفاده از خون و مشتقات آن شامل گلبول قرمز ، پلاکت ، پلاسما و پروتئین های مشتق از پلاسما در درمان بسیاری از بیماریها و روش های درمانی جایگاه ویژه و منحصر به فردی دارد . همچنین خون و مشتقات آن در نجات بیمارانی که به هر علت حجم قابل توجهی از خون خود را از دست داده اند ، نقش بلامنازعی دارند . از آنجا که به نظر نمی رسد طی آینده ای نزدیک ، جایگزین مناسبی برای خون و مشتقات آن یافت شود ، درمان بیماران در حال و آینده همچنان به خون و فرآورده های حاصل از آن وابسته خواهد بود .

با این وجود استفاده از خون و مشتقات آن خطراتی را نیز به همراه دارد . علاوه بر عوارض غیر عفونی انتقال خون به ویژه احتمال بروز ناسازگاری بین گروه های خونی فرد دهنده و گیرنده ( که شایع ترین و خطرناک ترین عارضه ناشی از انتقال خون است) انتقال عفونت های ناشی از پاتوژن ها به گیرنده خون و یا مشتقات آن نیز از عوارض جانبی نادر ولی مهم طب انتقال خون می باشد.